Zamane İnsanı

Kırmızı- Rothko'nun Kırmızı'sı

2012-02-01T17:23:00.001-08:00

"Rothko'nun kırmızısı" ismi tamamen benim ürünüm olmakla birlikte kırmızı isminin genişliğini belki birilerine bulmakta yardımcı olurum amacıyla daralttım.Gerçi, bu hareketim Mark Rothko'nun ve kırmızısının güleceği türden bir işgüzarlık ya, neyse olsun varsın!

Devlet Tiyatroları'nda oynanmakta olan bu güzel oyunu Nihat İleri ve Turan Günay ikilisi oynuyor. Nihat İleri'nin tiyatro performansını ilk defa gördüm bu oyun sayesinde, neler kaçırmış olabileceğim hakkında bayağı bir fikir sahibiyim. Ama gelin görün ki, bayağılıktan kurtulamıyorum. Sevdiğim esere "Hmm.. Güzel" demekten ileri pek gidemiyorum, uyuşukluk yapmak ve çağdaşlarımı taklit etmek gibi illet huylarım var. Yani, Rothko'nun tam nefret edeceği türden biriyim.

Rothko Rothko deyip duruyorum ama onu önce size tanıtmam gerekirdi belki. Ressam demekle yetineceğim kalan bilgiye wikipedia'dan ulaşıverin bir zahmet.

Oyuna dönecek olursak, Rothko'nun yanına asistan almasıyla başlıyor her şey. Daima aralarında zeka ve ruh testi kıvamında tartışmalar geçiyor ve hepsi Rothko'nun agresifleşmesi ve asistanın kafasının karışmasıyla noktalanıyor. Hatta, çocukluk travmalarıyla bile yüzleştiriyor gencecik asistanı.

Her ne kadar, huysuz ve muhalefet bir insan gibi dursa da değerlerine çok bağlı bir adam Rothko. Geçmişe olan saygıyı öyle önemsiyor ki, dönemin yeni müzik tarzı olan Jazz'a bir gürültü olarak ve resimdeki yeni tarzları lafı gevelemek olarak görebiliyor. İtiraz etme şansınız yok, o kadar dürüst bir adam ki Rothko, çelişmek istemiyorsunuz bu adamla. Keza, her an içki şişesini kafanıza patlatabilir gibi görünüyor.

Zengin restoranının birine resimlerini satmaya karar veriyor. Amacıysa, o insanların iştahlarını kaçırmak! Ne büyük düş ama... Ama lanet olsun ki, bu zenginler midesiz midir nedir?

Usta-çırak tartışmaları bir çok edebi eserde, oyunda, filmde işlenmiş bir konu olmasına rağmen bu oyunda bizi sıkmıyor zaten, sıkamaz da. Odipal çıkarımlar yaparsın, hayatı anlamaya çalışırsın, sanatı sorgularsın... Her şeyi yaparsın ama asla sıkılmazsın bu oyunda.

Tiyatro'ya gitmek, biraz düşünmek ve oyun çıkışında İstiklal soğuğuyla baş başa kalmak istiyorsanız, gidin alın işte biletinizi. Hayat kısa, ve benim bu resimde gördüğüm tek şey; "Kırmızı".

Bir otostopçunun hay aksi rehberi!

2012-01-28T17:48:00.000-08:00

Zaman geçiyordu. İnadına güldüğümüz kötü espriler gibi hayatlar yaşamaya devam ediyorduk. Zamane İnsanı dediğim günden bugüne zaman değişti...Hala Zamane İnsanı olabilmem için benim de değişmiş olmam gerektiğini düşünürsek iyi bir şey yapmış oluruz.

Çünkü, ufaklığından beri her şeyi deşmeye, buluttan nem kapmaya, şüphelenmeye alışmış bir insanın kendine başlangıç noktaları seçmesi kolay değil. Ama sanırım oluyor. Gittikçe, yaşlandığımdan ya da olgunlaştığımdan mıdır bilinmez beynimin iplerini kısaltmış, dolaşabileceğim dairenin alanı da bir hayli daraltmış durumdayım. Ben büyüyorum, her dünyaya gelen insan gibi. Benim tek sorunum ise bunu kabul etmemem. Ciddi anlamda.
Bir yandan değişimi ve dinamizmi savunurken bir yandan da dinamizm anlayışımın değişmesi beni tedirgin etmeye yetiyor. Şu anlık hayat görüşüm bana bizi belirleyen şeyin tecrübelerimiz, yani aslında yaşantımız, pratiklerimiz olduğunu söylüyor. Ben bir insanı uzun süre ondan da karşılık alarak sevmeye başladıysam, bu bunun ayan beyan örneğidir.

Bununla uğraşmayacaksınız biliyorum ama az geri gidip geçen seneki yazılarıma göz atarak durumu anlayabilirsiniz. Romantiklikten gıdım haberi olmayan ben, cidden sevmeyi öğrendiğimi sanmaktayım. Bu durumu bazı zeki insanlar benden evvel farketmiş olacaklar ki beni test etmeye kalktılar. Zekalarına duyduğum hissi onlara duysam zaten onların yanında olurdum. Bu testte boş kağıt verdiğimi söylemekte yarar var.

Böyle işte, insanın içini dökmesi lazım. Geleceğin psikoloğu olarak, bu tırt tavsiyeyi kendime de veriyorum. Çünkü zaten siz de biz de tırtız. Kasmanın alemi yok. İşte, eskisi kadar nefret etmiyorum kişisel gelişim kitaplarından. Salak insanlar okumalı onları. Okuyun yani eğer salaksanız, işe yarama ihtimali yüksek. İşe yararsa üzülmeyin, salak olmak fena değildir.

İçimi döktüm buraya, bu da demek oluyor ki daha iyi bir seçeneğim yoktu. İçimi dökmeyi, cümlelere form vererek, bir tutam kurgu katarak yazsaydım aynı şeyi demezdim. Ama bu katıksız iç döküş yazısının tek anlamı benim şu an kendimi yalnız hissetmemdir. Geçecektir. Çünkü sabah kahvaltısına pastırma yapılacağı bilgisini aldım az önce. Üstüne filmler indirdim. Evim sıcak. Abim var, uzakta da olsa bir adam var şunun şurasında beklediğimiz. Yani, durum o kadar da fena değil.

Yazdıklarını tekrar okumadan yayınla'ya basmayan bizden değildir.

The Purple Rose of Cairo

2012-01-28T08:15:00.000-08:00

Çok şey düşündürten film. Gerçek mi, kurgu mu? Düşün, çık işin içinden.

Sanırım filmlerin ve rüyaların onca güzelliğine rağmen gerçekle büyülenmek istiyoruz. Ama pek mümkün görünmüyor.

Önümüzdeki günlerde geçip Word'ün başına Woody Allen'ın bu filmisi hakkında uzun bir yazı yazmayı planlıyorum. Sinefil için yazdığım yazıları da, Sinefil basıldıktan sonra burada paylaşmak istiyorum.

Şimdilik size, bu filmden alıntılar sunmakla yetineceğim.

Cecilia: I just met a wonderful new man. He's fictional but you can't have everything.
*
Tom Baxter: [to Cecilia] I love you. I'm honest, dependable, courageous, romantic, and a great kisser.
Gil Shepherd: And I'm real.

Henry: No! No! Don't turn the projector off! No! No! It gets black and we disappear!

Larry: I want to go too! I wanna be free! I want out!

Mr. Hirsch's Lawyer: I'm warning you, that's Communist talk!

Fotografium, Turkcell Blog Ödülleri'nde aldığı başarısını bizimle paylaşıyor!

2012-01-16T03:49:00.000-08:00

Fotografium Canon 600D profesyonel fotoğraf makinesi hediye ediyor! Yarışmaya katılarakCanon 600D , Manfrotto tripod ve Kata sırt çantası kazanma şansı yakalayın! http://blog.fotografium.com/fotografium-canon-600d-hediye-ediyor/ sayfasını ziyaret ederek yarışma hakkında diğer bilgilere ulaşabilirsiniz.

Ben katıldım, siz de katılın, şansınızı deneyin bence. Bize de bir gün kader güler, güler inşallah. 600D mis olur, mis. Ama neyse, heyecan yapmamak lazım.

Kazın ayağı

2011-12-31T03:48:00.000-08:00

Merhaba, uzun zamandır blog'a yazı girmiyorum. Bunun nedenlerini anlatmak gibi bir saçmalığa girmeyeceğim. Şu an içimde bulunduğum hisleri blogun kadim dostluğuna güvenerek yazmaya karar verdim, o kadar.

Buraya yazmadığım süre zarfında her insanın hayatında meydana gelen yoğunlukta şeyler geldi başıma. Son zamanlarda, tam bir sınırı yok kafamda ama bir çok şey değişti sanki içimde ve çevremde. Örneğin, artık bunda saklayacak bir taraf görmüyorum, bir dostumu kaybettim. Merak etmeyin, sapasağlam yaşıyor ama aramızdaki o bağ koptu diyelim. İnsanın canını acıtan bir şey. Ama her zamanki gibi bu duygumu saklamamı gerektiren bir durum olmadığını düşünüyorum ve sizin duymanızdan da çekinmiyorum.

Bunun dışında yurda çıktım mesela. Bir çok şey değişti. Sadece içinde kendimin bulunduğu bir hayat. Ama asla kendi kendime kalamayışımla tezat oluşturan bir süreç esasında. Memnunum halimden, hafta sonları eve dönmekten, evde artan süksemden ve yılmaz iki yüzlülüğümden.

Her neyse, genel anlamda da çok sosyal olduğumu söyleyemem. Çoğu arkadaşımla görüşme sürelerim bir hayli düştü. Nicesel düşüşten ziyade, nitelikte de bir değişim olduğunu hissediyorum. Hayır, sevmemekle alakası yok, kendini bir yere,bir ortama ait hissedememe diyelim. Sanki uzak bir zamandaki fırtınanın hafif esintisini hissediyorum. Ve günün birinde beni bunalıma sokacak şeylerin bu günlerden beslenmiş olacağını hissediyorum.

Bunun dışında, dünya ve ülkemizde bir sürü şey oluyor. Takip ediyorum, kimisini edemiyorum ama şunu söyleyeyim, okulu -yani dünyanın, ülkemizin ve toplumların mikro dünyasını- takip ediyorum. İnsanları inceliyorum, yargılıyorum acımadan, sonra pişman oluyorum... Bu böyle sürüp gidiyor, ben kendime genel geçer anlamlar bulmaya çalışıyorum. Belki de hiç bir şey yaptığım yok sadece bana yapıyormuşum gibi geliyor.

7/24 okul ortamında bulunmanın garip bir tarafı da var, hayatı oradan ibaret görmek. İşte bu eylemi yaptığımı hissettiğimde eve dönüyorum, mahalleye bakıyorum, esnafa, şuna, buna ve eskiden görmediklerimi görmeye başlıyorum. Diyalektikten besleniyorum, bir şey mutlak olunca ona dayanamıyorum...

Sonda söylenmesi gereken bir cümleyi de yazdıktan sonra, gelelim başka bir konuya, ben şu an halimden, her şeye rağmen memnunum. yani, şu an bazı ön kabullerim var ve Sartre'ın, varoluşçuların aksine "essence creates existence" diyorum ve esaslara bağlı varlık dünyamda yaşamayı istiyorum, her ne kadar varoluşçu felsefeyi tutarlı bulsam da...

(Not: adettendir, iyi yıllar dileyeyim. Ama birden her şeyin güzelleşmesi imkansız. Twitter'da da dediğim gibi hayat cumulative'dir.)

Okul

2011-09-25T10:58:00.000-07:00

Yarın okul açılıyo. 1.sınıfa başlıyorum. Şu an zoraki yazıyorum. Yazma hevesim modemimin anlık bozuluşuyla gitti....

Bakalım yeni sezonda bizi neler bekliyor. Herkes kendine iyi baksın. Şu hafta ve beklediğim haberi alana kadar geçecek her süre hıphızlı aksın gitsin. Yoruldum.

Geçmeyen başağrısı çeken herkese sevgilerle... Beynimiz büyüyo.

Kişisel

2011-09-09T10:47:00.000-07:00

Yaz tatili bitmek üzere. Bu yaza dair umduğum ne varsa olmadı ve ummadığım ne varsa heh işte onlar oldu. Halimden çok şikayet edersem ummadan başıma gelenlere haksızlık ederim gibi geliyor. İşte tam da bu yüzden yazın geçip gidişine çıtımı bile çıkarmıyorum. Yazı İstanbul'da geçirmiş bir insan olarak da şunu itiraf etmekte yarar var; geçen veya bir önceki yaza göre daha serindi bu yaz.

Bir de; İstanbul'da gezdim en azından. Baya baya gezdim sayılır. Hisarüstü'ne milyonlarca defa gideceğimi asla tahmin etmediğim bir yazdı.

Düşündüklerimi yapmadığım veya yapamadığım bir yazdı. Ama dediğim gibi, pek karamsar değilim. Bir güç hissediyorum kendimde, bakalım...

Kafam yer yer çok karıştı, yer yer de hiç olmadığı kadar netleşti. Güzel sohbetler ettim, güzel kitaplar okudum, güzel şarkılar dinledim. Bazı insanlara karşı hislerimde çok büyük değişiklikler oldu. İstemesem de oldu. Şarkılar dinledim. Öyküler yazdım. Sevdim. Yazdım. Dinledim. Anlattım.

Tüm Zamanların En İyi Yüz Türk Filmi

2011-09-07T12:03:00.000-07:00

Sinema dergisi 15.yıl özel sayısında Türk sinemasının en iyilerini duyuracak. Tabi ki, internette yapılan oylama ile.http://eniyi100turkfilmi.com/ buradan yapabilirsiniz. 350 filmlik listeden 10 film seçmeniz yeterli. Hadi seçimi kolaylaştırmak adına 350 filme indirmişler ama seçim yapmak hala çok zor. Ben oylamaya katıldım fakat hala emin değilim listemden. Yarın başka düşünebilirim çünkü bir sürü film var ve hepsinin yeri apayrı. Ama naçizane, belirli sebepler çerçevesinde bu yaptığım seçimleri sizlerle paylaşasım geldi. Ayrıca yorum olarak kendi tavsiyelerinizi veya listelerinizi yazabilirsiniz. Kafa açıcı olabilir.
(oylamada bir de filmleri 10'dan 1'e puanlamamızı istiyorlar ama ben sizlerle alfabetik sırayla paylaşıyorum.)

Adı Vasfiye-Atıf Yılmaz

Ağır Roman-Mustafa Altıoklar

Eşkıya- Yavuz Turgul

Not: Sinemada izlediğim ilk film olduğu için torpil yapmış olabilirim. Bir de keşke Yavuz Turgul hep böyle filmler çekseydi. Av Mevsimi gibi değil.

Hacivat ve Karagöz Neden Öldürüldü?- Ezel Akay

Not: Ezel Akay bu ülkede desteklenmesi gereken azınlıktan biri.

Kosmos- Reha Erdem
Not: Elimde olsa Reha Erdem'in başka filmlerini de koymak isterdim.

Küçük Kıyamet-Taylan Biraderler

Not: Türk sineması için ilginç ve başarılı bir iştir. İlker Aksum oyunculuğuyla yardırır.

Züğürt Ağa- Nesli Çölgeçen

Selvi Boylum Al Yazmalım- Atıf Yılmaz

Not: Klasik.

Sevmek Zamanı- Metin Erksan

Yumurta- Semih Kaplanoğlu
Not: Başarılısın başarılı. Tüm üçlemeyi koydum farzediyorum.

Beckett

2011-09-04T15:21:00.000-07:00

Samuel Beckett'in de el yazısı bir hayli çirkinmiş. Benim de çirkin. Bu adamla bir ortak noktam çıktığına göre rahat uyku uyuyabilirim...

Şiddet içerikli yazı

2011-09-03T06:07:00.000-07:00

Az çok gündemi takip eden her insanın gözüne çarpmıştır kadın cinayeti haberleri. Özellikle son yıllarda tırmanışa geçmiş bir şiddet ortamından bahsediyoruz. Yalnızca medyaya yansıyan cinayet ve dayak haberleri değil, yüzlerce kadın gözlerden ırakta dayak yemekte, tecavüze veya tacize uğramakta. Aklıma onlarca örnek geliyor şu son aylardan, ki bunlar sadece benim ufak aklımda kalanlar.Ama bahsetmemin bir manası yok, zaten hepsi haber sitelerinin arşivlerinde bulunuyor, isteyen ulaşabilir hepsine. Benim canımı sıkan çevremdeki ummadığım insanların bile bu durumu sanki önemsiz veya abartılmış bir olgu gibi karşılaması. "Gerçekten o kadar artmış mı yani, eskiden de vardı" cılar mı dersin, "Yanlış anlama da yani erkekler de öldürülüyor." cular mı.
Siz biliyor olsanız da, artık defalarca okumuş, izlemiş olsak da yine yeni yeniden bu sayıların bir kısmından bahsetmek istiyorum. Belki bilmeyen insanlar için bir şeyleri değiştirebilir diye.

2002'de resmi kayıtlara göre 66 kadın öldürülmüştü, erkekler tarafından.Bu sayı 2007'de 1011, 2009'un ilk 7 ayında 953 e ulaştı. Ve 2011 itibariyle de günde ortalama 5 kadın ölüyor. Bu insanlar turşu suyu muhabbeti yüzünden kavga sırasında ölmüyor. Bu insanlar çoğunlukla kadına biçilen roller, kadının suçluluğa yatkın oluşu, cinsel isteksizlik, boşanmayı istemesi, başka bir ilişkisinin olması gibi sebeplerle ölüyor.

Cinayetler dışında bir de intihar gerçeği var. Bir çok kadının intihar haberi de yansıyor medyaya. Bazılarının baskıyla zorla intihara sürüklendiğini tahmin etmek güç değil. Ve intihar rakamları da o kadar can acıtıcı ki. Sadece Şanlıurfa'da 2011'in ilk altı ayında 149 kadın intihar etmiş.Güneydoğu'daki illerin çoğunda da buna benzer rakamlar var.

Kadın cinayetleri, Kürt sorunu gibi Türkiye'nin bir gerçeğidir. Ama ne yazık ki hakkında doyurucu yazı bulmak çok zor. Bianet, Radikal, Cumhuriyet takip edebildiğim kadarıyla bu duruma en çok yer ayıran ve yazılar paylaşan gazete/site durumunda. Onlarda bile inceleme yazıları çokça bulunmamakta. Bulunsa da benzer şeylerden bahsedilmekte.

Son zamanlarda okuduğum kadına yönelik şiddete dair en ilginç yazılardan biri dünkü Cumhuriyet Bilim-Teknoloji ekindeydi. http://bilimteknik.cumhuriyet.com.tr/?hn=273910 şuradan okumanızı tavsiye ediyorum. Kadına yönelik cinsel şiddeti azaltmanın yolunun kadın haklarına ısrarla odaklanmaktan geçtiğini öne süren yazıda primat davranışlarından hareketle insan toplumlarına dair çıkarımlar yapılmış.

Evrimsel açıdan bize en yakın hayvanların primatlar olduğu düşünülürse, aslında çok da yerinde bir hareket bu. "Kadına baskı kurma çabasının , eşitsizlikten ve bunun da insanın doğasından kaynaklanan bir özellik mi yoksa bu durum söz konusu olayların yinelenmesini önleme konusundaki başarısızlığımızın bir sonucu mudur?" cümlesi yazının en önemli kısımlarından biri.

Yazıda "Primatlar ve İnsanlarda Cinsel Baskı" adlı bir kitaptan bazı bilgiler de veriliyor. Siz yazıyı okuyun ama eğer üşeniyorsanız özetleyebilirim. Mesela, Japon makakları, babunlar ve şempanzelerde cinsel baskı erkeklerin cinsel davranışlarında bir taktik olarak kullanılıyor. Ama Bonobo'larda durum tamamen farklı. Dişi egemen bir topluluk olan Bonobolarda, erkekler sadece kadınları destekleyici davranışlarda bulunuyor. Bu farklılığın genlerden çok kültüre bağlı olduğuna değiniliyor. Mesela bir başka yerde doğup o topluma gelen erkekler de oradaki davranışı benimsiyorlar.

Kısacası genlerin, fiziksel farkların arkasına saklanmak pek de mantıklı görünmüyor. Eğer şikayetçiysek bugünkü eşitsizliklerden yapmamız gereken şeyin ısrarla kadın haklarına değinmek olduğunu söylüyor yazı. Bence de çok güzel bir yaklaşım ve güzel bir yazı....

lebowski

2011-09-01T14:20:00.000-07:00

İnsanın bir gün içinde başına bir sürü şanssızlık, kaza, bela gelirse bir yerden sonra koyverir gider ya. Yani bana ve çevremdeki bazı insanlarda olduğunu farkediyorum en azından. O anlar belki de insanın en mutlu anı oluyor. Hani koyvermişsin, ne olursa olsun farketmez o saatten sonra. Gün içerisindeki veya daha uzun bi süreç içerisindeki çabalarını, ufak sorunları, uğraşıları, tartışmalarını hatırlarsın ve hepsi sana suyun içinde amaçsızca çırpınmalarmış gibi gelir. Şanssızlığını bağrına basar ve anıra anıra gülersin. Kısmen sarhoş olursun artık aldığın darbelerden. Biri küfretse öpesin gelir. Biri derdini anlatsa umrunda olmaz. Yani hep aynı şeyleri farklı cümlelerle anlatıp durduğumun farkındayım, böyle bi durum var.

Ama o süreç de biter. Ayılmaya başlarsın yavaş yavaş. Yüzüne hayatın gerçekleri çarpar. Başarısızlığını deminki gibi kucaklayamıyorsundur. İçinde bir boşluk hissi oluşur. Saatlerdir güldüğün için ağzın hala yayvan vaziyettedir ama gözlerin boş bakar. Küfür etmeye başlarsın, kafanı yavaşça yastığa koyarsın. "olmazsa olmasın be. lanet gitsin!"

benden çok var.

2011-08-28T15:51:00.000-07:00

Benden milyonlarca olması hoşuma gitmiyor. Ya beni özel yaratıcaktın, ya da yaratmıycaktın. Bu ne allahısen. Evet sen. Sanki ruhumda farklı olan bi yön varmış da beynim yetersiz kalıyormuş gibi hissediyorum. iq testlerinden de korkuyorum. Vallahi dert şu var olmak. Yahu ben varım da, binlerce gereksiz şey niye var. bana ne onlardan. Sanırım bu dünya gerçekten benim etrafımda dönmüyor. Dönseydi böyle olmazdı. Şimdi hepsi bir rüya deseler uyansam şu 19 yıllık maceramdan kendi kendime küfrederim, bilinç altına bilmem ne diye. Olacak iş değil.

Yok hayır, hiç yoktan yere ekmek, su, elektrik falan harcıyorum ben. Yazık günah, belki benim yüzümden çok zeki, gelecek vaat eden bir insan ölüyor bir yerlerde. Dünyanın tek sorunu bu bence, gereksiz, haddinden fazla insan var. Kuru kalabalık.

Ben açık açık söylüyorum spam kutusuna atsalar benim gibileri kırılıp gücenmem. Format istiyor bu dünya format. Gelin bana deyin ki, şu saatten sonra senin gibileri kaldıramaz bu dünya, senin canını alsak da hak eden insanlar medeniyeti geliştirse. Yemin ediyorum, hayır dersem şerefsizim. Amaaa bi dakkaa. Beni alıp, benim gibileri bırakacaksan olmaz! Onlar yaşarsa ben de yaşarım.

Cumhuriyet Gazetesi

2011-08-28T03:06:00.000-07:00

Uzun zamandır Cumhuriyet gazetesi okumuyordum. Nedeni aslında bir çok şeydi. Adam akıllı gazete almıyordum, alırsam da genelde Radikal oluyordu tercihim. Ama Radikal'e soğudum şu aralar. Yüzeysel köşe yazılarından ibaret gelmeye başladı, haber servisi hala çok sağlam ona bir lafım yok. İnternette yine ilk okuduğum gazetedir Radikal.

Bu sabah kahvaltımdan sonra, pazar kahvesinin yanına Cumhuriyet almış babam. Son zamanlarda hangi gazetenin bulmacası çoksa onu tercih eden babamın bu yaptığına şaşırdım esasında. Her neyse, açtım gazeteyi okumaya başladım. 2. sayfadaki kadına şiddetle ilgili haber gözüme ilişti, doyurucu bir haberdi, bilgilendirici. Hemen yan sayfada bayramın ilk kaza haberini gördüm. Boy boy fotoğraflar ve acının pazarlandığı haberlere benzemeyen 3.sayfa haberi gördüm iki tane. Ne mide bulandırıcı, ne de üstünkörü. Olması gerektiği gibi, basının haber verici misyonunu hakkıyla yerine getirerek ...

Sonraki sayfada Ali Sirmen'in çok hoş bir yazısı vardı. Sokak müzisyenleri ve seslerini artık duy-a-mayışımızla ilgili hoş bir yazı.

Böyle böyle geçen sayfalar. bilgilendirici haberler, güzel röportajlar, sergi haberleri...

Reklam görmekten insanı yormayan, eski Cumhuriyet gibi kazıklaşmış ideolojik fikirlerle insana sıkıntı bastırmayan başarılı ve okunası bir gazete var ortada.

Cumhuriyet gazetesinin Türk medyası içerisindeki duruşunun farkındayım. Ama ben her hangi bir şey üzerinden insanları sınıflandırmaktan hoşlanmadığım için sadece bir gazete olarak görüyorum Cumhuriyet'i. Şöyle de bir durum var;bir basın organı, içerisinde barındırdığı gazeteciler dolayısıyla taraf olmak durumundadır. Tarafsız habercilik diye bir şey çoğu zaman lafta kalır. Haberi tarafsız verebilsen bile, yorum kısmı(ki belki de en önemli kısım) taraflık halini içermek durumundadır. Biliyorum ki bir çok insan da kendi görüşlerine ve değerlerine yakın gazeteler okumaktan hoşlanıyor. Ama ben mümkün olduğunca farklı gazeteleri okuyup, mümkünse aynı haberi farklı yerlerde okumaya çalışıp ona göre görmeye çalışırım gerçekleri. Ama koyu, bağnaz, akılsızca yapılan haberlere, suçlamalara, ahkam kesmelere insanın bir yerden sonra sabrı kalmıyor. Bu da ayrı bir sorunsal. Ama ben bu ülkede her fikrin layıkıyle savunuculuğunu yapan bir kaçar tane de olsa iyi gazeteci olduğuna inanıyorum. Tek sorun şu; iyiyle kötü yanyana içiçe, insan bazen seçemiyor...

İyi pazarlar

Şehir insanı aydın duygu Şirinevlerden bildirdi. Her şeye rağmen birazdan cam silecek gibi görünüyor. Gazeteyle cam çok güzel siliniyor bu arada.

sun is on my side

2011-08-23T06:24:00.000-07:00

doy daray daray.

Büyükbaş hayvan ve deniz birbirine ne de çok yakışıyormuş.

Duygu Özbağcı'nın bitmek bilmez ergenliği

2011-08-14T14:07:00.000-07:00

İğreniyorum...

Bazı şiirleri çok severken, saçma sapan insanların şiirsel zırvalarından sıkılıyorum.

Kusasım geliyor.

Sizle ben arasında ne far var?

Ya da bir fark var mı?

Ben de saçmalıyor muyum yer yer?

Ama sanki ben sizden farklıyım

Bilmiyorum, dünya sizin etrafınızda dönüyormuş gibi bir şiirsellik içindesiniz

Bilmesek, sizi Juliet ile karıştırabiliriz

Şehir hayatı trajedilerinizle ağzımdan burnumdan fışkırıyorsunuz.

Ben tahammül edilmesi zor bir insanım kendime

Ve bazı çevremdekilere

Herkese aynı davranmadığımın da bilincindeyim

Şu aralar bir şeye ihtiyacım var , tam olarak bulamadım

Ama siz gerçekten iğrençsiniz.

İğrenç insanlar bile sizden daha az iğrenç

Keşke ben de siz gibi olabilseydim.

Dünyanın sizin etrafınızda dönmediğini ispat etme çabamı dünyanın benim etrafımda döndüğünü düşünmeme yorabilirsiniz.

Ama umurumda bile olmazsınız. Çünkü sizin kim olduğunuzdan bile emin değilim?

Yalan mı!

ş

2011-08-10T07:36:00.001-07:00

Şu zamanda sıkıcı bir insan olmamak çok zor. Mesela ben, artık yazarken bile sıkıldığım saçmalıkları sizlerle paylaşmak istemiyorum. Sizi düşündüğüm için. Ama kimi bloglar var ki, yazılar su gibi akıp gidiyor, manalı şeyler anlatmasa da kendini okutuyor. Ben asla onlardan olamayacağım.

O yüzden eğer bunu okuyorsan şu anda, bu blogu neden takip ettiğini sor bi kendine. Mantıklı bir cevap bulamayacağını düşünüyorum. Bulursan eğer bana da söyle de belki özgüvenim yerine gelir.

Demem o ki, siz siz olun Tosun Paşa'nın hamam sahnelerini izlemeyin. Çok fena çok.

2011-07-26T03:39:00.000-07:00

Beni hatırladınız mı?

Ben yarimbirocker diye blog hesabı alıp, kendi halinde yarım bıraktığı şeylerden bahseden bir blogcuydum. Her nasılsa, yarım bırakıntılarımı da yazmayı yarım bırakıp, serbest atış sürecime girdim. Aralarda durgun dönemler, saçmaladığım dönemler, depresif yazılar yazdığım dönemler gibi pek çok dönem yaşadık birlikte. Bazense, rakı mezelerinden, Bergman filmlerinden, gittiğim konserlerden bahsettim size.

Döndüm dolaştım, başa döndüm.

Yarım bıraktığımı farkettim yine bir çok şeyi. Ve yine yarım bırakma kararı aldım bir şeyi. Buna değecek inşallah. Hem kimseler sormasın istiyorum, hem de buradan ilan edercesine yazıyorum. Ama bilin ki, bu sefer bir tek kendim için yapmıyorum. Yok aslında, yine kendim için...

Yarım bırakma huyu olanlar ya da maymun iştahlılar bilirler ki bir işten hevesinin kaçması için, yarım bırakman için ufacık bir mazeret bile yeterlidir.

Herkes kendine iyi baksın. Ciddiyim, hava sıcaklıkları ve kısmi bir gündem takibi insan fizyoloji ve psikolojisine onulamaz zararlar bırakabiliyor.

Chuck Berry'den My ding a ling dinleyin dostlar. Çok alakasızdır konumla ama olsun.

http://fizy.com/#s/1mekp5

2011-07-10T08:40:00.001-07:00

Tuvaletimi yapıp, ellerimi yıkayıp,sandalyemdeki yerimi almam toplamda bir buçuk dakikamı almıştı. Televizyonun sesine takıldı kulağım, program veya dizi sesi değil, televizyonun sesi. Belki kınayacaksınız fakirliğimi ama yine de söyleyeyim; bu tüplü televizyonlarda, sesini kıssanız bile çıkan çirkin ve sinsi bir ses oluyor. Bilmem, sizin ince televizyonlarınızda da var mı. Güzel eşyalarınızı kıskandığımı sanmayın, sadece mutsuzum ve kontrolünü yitirdiğim aklım ara ara sizin şeridinizi ihlal ediyor. Günaha giriyorum, gözüm varmış gibi malınızda. Tövbe Allahım, inan ki kıskanmıyorum!

Ne geldiyse başıma kıskanmamaktan geldi. Kimsenin malına, sevdiğine yan gözle bakmamayı öğrendim ben ilk önce, kimseyi kıskanmamayı. Sen geldin, seni de kıskanmadım. Neşeni, güzelliğini, gülümsemeni kıskanmadım. Yanılmışım demek istemiyorum masumiyetin hakkındaki fikirlerim için. Sen masumsun, suçun yok. Ben suçluyum. Keşke suçlu olduğumun yarısı kadar da kıskanç olsaydım.

Sabah kalkmışız, daha doğrusu ben senden önce kalkıp kahvaltıyı hazırlamışım. Filmlerden öğrendiğim bütün romantizmi iyi niyetimle sunmuşum sana. Ne yapayım, budur ancak elimden gelen. Neyse işte, uyanıyorsun. Daha seni ağız tadıyla öpemeden cümlelerle açılıyor ağzın; "Ahmet yok mu?". O gün sabah işe gitmişti Ahmet, en yakın dostum. Maket gemiler yapardı küçükken, büyüdükçe hayalleri de küçüldü mü nedir, sigortacı oldu. Kazandığı paralarla tüm dostlarına, en çok da bana rakı sofraları kurmaya, kahkahalarıyla doldurduğu hikayelerini anlatmaya bayılırdı. Hiç unutmam bir keresinde, yirmi otuz kişiye mangal yapmıştı da, konuşmaktan ve konuşurken duman solumaktan bayılıp kalmıştı. Bu hikayeyi sana anlattığım gün, yine bir çilingir sofrasında, gözlerini kısıp ; "Ciğerlerin yüreğin kadar sağlam değilmiş Ahmet!" demiştin. Sonra da bana boşalan bardağını işaret etmiştin de fişek gibi kalkmıştım masadan. Mutfağa girdiğimde camdan huzurla baktım size, hayatımın en huzur anındaymışçasına; "Şanslıyım lan, sevdiklerim yanımda.".

Şu an sen yoksun, Ahmet desen belki de arkamda dikiliyor, beni izliyordur. Bir ara da onun ziyaretine gitmeli. En son gittiğimde pembe menekşeler -senin en sevdiğin çiçekler- vardı toprağında. Sen diktin onları oraya biliyorum. Kusuruma bakma, bir tanesini koparıp yanıma aldım, senin benden aldıklarına karşılık.

III

Hiç konuşkan olmadım ben, pek beceremem iki lafın başını bağlamayı. Okulda hiç sözlüye kaldırılmadım bu yüzden, vakit kaybına karşılık kanaat notlarını kullanmayı yeğleyen öğretmenlerim vardı. Bir defa hiç durmamacasına iki dakika kadar konuştum, şimdi o iki dakikanın pişmanlığını duyuyorum. Gelmeseydim keşke o gün evine.Belki tekrar gülümserdin bana, belki her hafta Ahmet'in mezarına birlikte gitmeyi bari kabul ederdin.

Hani izlettiğin bir film vardı ya siyah-beyaz eski bir film, Jules ve Jim. Hani şu iki yakın arkadaş ve bir kadını anlatan. Biliyor musun, nefret ediyorum o filmden.

Beni o filmdeki Jules yapmak istediğini Ahmet'in öldüğü gün anladım. Ama ben, o kavat dediğim herif kadar bile olamamışım, senin boylu boyunca uzandığın hayatımdan gitmene göz yummuşum. Seni öyle kıskanmamışım ki, gözümün önündeki gerçeği bırak kabullenmeyi , görmemişim bile.

Ah Ahmet'im biliyor musun hala kıskanmıyorum Leyla'yı senden, hala kinlenmiyorum sana ve ona. Ne farkın kaldı Jules'ten demeyin bana, o kıskanıyordu, kıskanmasa farkeder miydi sevdiği kadının dostuna bakışlarını, kıskanmasa kabullenecek bir şeyi olur muydu hiç?

Geç kaldım, lanet olsun hem de çok. "Olsun, ne olursa olsun... Gitme yanımdan Leyla, Ahmet'in anısı dolaşsın yanımızda ne yazar!" Duraksız konuştuğum iki dakikanın bir kaç saniyesi bunları zırvalayarak geçti. Bu sefer kısa konuşan sendin, parmağına batıp hayatını kabusa çeviren bir kıymık kadar kısa hem de."Burayı temizliğinle kirletme ve git, artık oyun bitti."

Daha yenisi çıkana kadar en yeni kayıt

2011-07-09T14:32:00.000-07:00

Günaydın
Güneş
Metrobüs(her zaman)
Saç
Lucky Strike
Böyle
Değil
An
Olmaya
Geldim
El
İlk
ler
Nerede
Bir
Yeni
Mesaj
İyi Geceler

Kafam her zamankinden daha az karışık ama hala karışık

2011-07-03T11:06:00.000-07:00

Biliyorum duymak istedikleriniz bunlar değil,
Modemim bozuk, internete giremiyorum.
O yüzden blog da yazamıyorum.
Şimdi de internet buldum ama canım yazmak istemiyor.
Merak ediyorsanız söyleyeyim, ben iyiyim.

Klapaucius !;!;!; AMİNN!

Dikkat: Günlük içerikli yazı

2011-06-17T13:07:00.001-07:00

12 kişilik bir ekiple, kısa film çekmek amaçlı Kastamonu'ya gittik. Orada geçirdiğimiz, bize 15 gün gibi gelen 4 günden sonra bugün sabah İstanbul'a geldik. Kah yorulduk, kah panik olduk, kah güldük, eğlendik... Güzel günler geçirdik, bu yaz sezonunun ilk yolculuğunu da yapmış oldum böylece. Hem de yaz sezonunun ilk kısa filmi oldu, umarım kendi filmimi de çekeceğim bu yaz...

Anlatacak onca şey düşünürken beş cümlede tıkanmamı sizlerin beni anladığınızı düşünmeme borçluyum. Kendinize iyi bakın, lys'ye gireceklere başarılar...

More than things

2011-06-07T13:54:00.000-07:00

Okulun son günüydü bugün. Zaman ne kadar hızlı geçiyor değil mi? Sanki daha dün....

Yok, hayır, hayır... Ben şu an 6.30'da kalktığım her sabahı teker teker hatırlıyorum... Bazen derste bir kelimeye baktığımı sanıp sözlükte Q'nun kuyruğuna baka baka hipnotize olduğumu da biliyorum. Ve, o tahta sandalyelerde kıçım ağrıdı yalan atamıycam ama süngerli olanlarının ayak dayama demiri yok....

To sum up, çok şey öğrendim bu yıl, geçen sene olsa schedule'ı okurken utanırdım.

Artık kısa cümleler kuruyorum. Subject + Verb + Object

2011-05-26T13:21:00.000-07:00

Beni bu güzel havalar mahvetti, yine hasta oldum. Yine burnum tıkandı, yine bademciklerim aşka geldi. Futuristik bir bünyem var, gar gar sesler çıkararak nefes alıyorum. Mevcudiyetimi ispat ediyorum sanki dünyaya. Dur daha ölmedik, diyorum. Alarm saatinden beş dakika önce uyanıyorum, çünkü esasında beş dakikada bir uyanıyorum. Baykuş gibiyim, baykuş. hem memeliyim, hem de uçucam muçucam diye kasıyorum. Memeli dediğin inek gibi olmalı, yunuslara da sinirliyim. Balıktan memeli mi olurmuş? utanmasa omurgasız olacak hayvan!

devrim vaktiyle bir ihtimaldi ve çok güzeldi.

2011-05-19T12:42:00.000-07:00

Ben yaşım itibariyle hiç bir güne devrim ihtimaliyle uyanmadım.
Deprem ihtimaliyle uyandım,
Bomba ihtimaliyle uyandım,
Bazen yeni daldığım uykumdan yanıp sönen şehir ışıklarıyla uyandım,
Bir keresinde uyandığımı bile bile uyanmamış gibi yapmaya çalıştım dolu gözlerimle,
Hırsızların yokladığı bir gecenin üstüne uyandım,
Akşamında hasta olup yataklara düşeceğim bayram sabahlarına uyandım,
Kötü haber gibi çalan telefona uyandım,
Acaba uyanmadım mı dediğim bir sabaha uyandım.
Hala kendimi inandıramadım...

Ben mesela

2011-05-04T04:41:00.000-07:00

bana göre şu an ev kazaları videolarından daha komik bir şey yok. bi de işte bisikletten düşmeli, etekleri havaya uçmalı, korkutmalı videolar.
düşünsel her aktiviteye karşıyım bu günlerde.
internette de hazır her şey yasaklanacakken
kör gözüme parmağım yapıp, burayı porno sitesine çevirip blogumu engellettiresim var.
ben çok distopyalar duydum, okudum böylesini görmedim.
Çok sıkıldım mı diye düşünüyorum, sıkılmak değil başka bir şey bu.
Keşke hepberaber matrix'de yaşasak.
Bir kez daha demiştim sanırım burada, ense kökümden girseler şöyle.

Akp 2011 seçim şarkıları

2011-05-01T03:21:00.000-07:00

Karşı apartmanımızın alt katındaki dükkanı akp kiralamış seçim işleri yürütmek için. Ve sabahın 9 undan akşam bilmemkaça kadar seçim müzikleri açıyorlar. İlk gün bu ne kardeşim hastası var, bebeği var diye bağırdım adamlara. İkinci gün balkona çıkıp amaçsızca durup seçim şarkısı dinlemek dışında işi olmayan dayıları kameraya çektim, rahatsız olup kapattılar müziği. Ama her gün her gün bu müzikle uyanmaya başlayınca, bir yerden sonra bağışıklık kazandım. Evde de müzik falan açmıyorum, camlar balkonlar açık seçim müziği dinliyorum. Hatta ezan okununca onlar kapatıyor müziği, o noktada ben devreye girip açıyorum bilgisayardan devam ediyorum dinlemeye.

Hayde:
En saykodelik şarkı.
Düşman görsün patır patır patlasın,
çatlasın falan gibi bir girişten sonra
bi daha bi daha bi daha diye devam ediyor.
Sonrasındaysa en mükemmel seçim cümlesi dökülüyor;
düşünme nedir diye
vur mührü, vur mührü, vur mührü akparti'ye
... favori şarkım bu.
http://www.youtube.com/watch?v=86Y1jEyqWi8&feature=related

Şimdi tam vakti:
Özellikle rock versiyonu müzikal olarak insanı doyuruyor. Sözleriyse klasik seçim müziği. ak ak akparti gel şimdi tam vakti. Yalnız şarkıda bi athena havası var he...
2023 bizim hedefimiz, cumhuriyetimizin 100. yılında ,
ister doğudan gel, ister batıdan
ister sahilden ister içerden gibi kucaklayıcı sözleri var.
http://www.youtube.com/watch?v=XdHDMzIdBoA

Bi daha bi daha:
Daha bi 90lar club şarkısı gibi ya da western ezgileri de mi var ki bilemedim.
Sözlerindeyse pek bir numara yok.
Bir daha, bir daha, umut dolu yarınlar için falan. Sıkıcı bir şarkı.
http://www.youtube.com/watch?v=3f-p8DzGbws&feature=related

İlla ak parti:
Burda da doğu ve iç anadolu karması bir müzikle seçmenine sesleniyor ak parti.
illa ak parti diyor.
Başarısız bir Ankaralı turgut şarkısı gibi. Link falan vermiyorum.

Dönmem geri:
Bu da kafamızı onca şarkıyla şişirdikten sonra, dinlendirmek için seçilmiş bir şarkı. Çok hüzünlü çok.
Dönmem geri senin yolundan...

İyi.Kötü.Ciddi

2011-04-27T13:02:00.001-07:00

Gençler bilmemne bilmemne miyiz!
hoppa hoppa

tarzı cümleler kurmayalım artık. Gençler'i rahat bırakalım.

Pseudoscience

2011-04-25T03:51:00.000-07:00

her insan salaktır.
1)bazıları salaklığını saklamaya çalışır

1_a)kimileri çok başarılıdır salaklıklarını saklama konusunda, işte onlara dahi falan deriz
1_b)kimileriyse saklamaya çalışırken eline yüzüne bulaştırır, onlara ucuz uyanık ya da gerzek deriz. ben öyle diyorum en azından.

2)bir başka grup ise, tamamen koyverir, salaklığını örtmeye çalışmaz. onlara da salak deriz, katıksız salak deriz. mal deriz. işte onlar asil duyguların insanlarıdır. onları çok severim. böyle akıllı gibi davranırken bile, gözleri ben salağım diye bakar. Ama sakın onlar salak diye, zararsız sanmayın. Salak olduğu için neyin ne kadar zarar vereceğini bilmez, kendine de size de zarar verebilir.

Bana kalırsa, 1_b grubundaki insanlar en nefret edilesi, en hayatta yer verilmeyesi, en fitne , en orospuçocuklarıdır. Onları takmamalı, mümkün mertebe kendimizden uzak tutmalıyız.

En sevdiklerimse, tabi ki 2.grup. Salak insanları hep daha çok sevdim. Ama işte bu salaklık rafine bir salaklık olmayacak, içinde yapaylık, art niyet barındırmayacak. Ne kadar saf bir salaklık varsa bir insanda, onu o derecede çok severim.

Hayatımdaki insanları şöyle kabaca bir analiz ettiğimde görüyorum ki;
yüzde 3 lük gibi bir azınlık salaklıklarını saklama konusunda başarılı(1_a grubu). Yani dahi olmasalar bile sağlam zekaları var.

yüzde 17 civarında da 2. grup üyesi var. Katıksız salak yani

Geri kalan yüzde 80 ise 1_b grubu, salaklığını saklamaya çalışıp beceremeyen orospuçocukları.
.
Sakın üzülmeyin karşınıza hep 1_b grubundan insan denk geldi diye. Çünkü yaptığım araştırmalara göre 1 tane 2.gruptan insan yaklaşık 4 tane 1_b grubu insanının verdiği sosyal ve duygusal doygunluğu veriyor.

Feysbuk varmış, Feysbuk yokmuş

2011-04-17T11:58:00.000-07:00

Farkettim ki 4 aydır Facebook kullanmıyorum
Belki merak etmişsinizdir diye,bu 4 ayda hayatımda ne değişti onları analiz etmeye çalışıcam...

1. sevdiğim insanları daha çok aramaya başladım.
aslında bu büyük bir yalan. ilk zamanlarda (ve kısmen hala) çoğu kişiyle iletişimim kesildi. ama bana mesaj atan, arayan insanlara hemen cevap vermeye çalıştım. yok ya ona da çalışmadım, bir hafta önce mesaj atan ve hala cevap vermediğim insanlar var. Gördüğünüz gibi sosyal beceriksizliğim konusunda Facebook'un hiç bir etkisi yokmuş.

2.aynı insanları daha çok görmeye başladım.
Yani, zaman olarak belki daha çok arkadaşlarımla birlikteyim ama hep aynılarıyla birlikteyim. Facebook varken, milyon farklı insanla konuşuyordum.

3.arkadaşlarımın doğum günlerini kutlamamaya başladım.
Cevap basit, Facebook hatırlatıyordu doğum günlerini. Bir arkadaşımın doğum gününü kutlamayı unuttum, bi kaç gün önceydi. Hala da aramadım, stres oldum çok fena. Niye hala aramadığımı da bilmiyorum. Keşke görse. Çok üzüldüm. Çünkü o bu tip şeylere önem veren biri.

4.katılınan aktivitelerin fotoğraflarından mahrum kalmaya başladım.
Kimse benim olduğum fotoğrafları maille atıcak kadar böyle üşenmez, böyle ne biliyim benim derdime düşmüş olmadığı için benim sosyal hayatıma dair hatırladığım en son fotoğraf ekim ayından falan sanırım. İtiraf etmek gerekirse, bazı fotoğraflara abimin facebook'undan bakıyorum.

5.eskisinden daha az batak oynuyorum.
Ne batakmış ya, Facebook'u bırakmadan önceki bir kaç ay fena sarmıştım batak oynamaya... Şimdi sadece orta kantin'de oynuyorum.

6.uzun süredir Can Yücel, Küçük İskender şiiri görmedim.
Belki şimdi başka şeyler modadır o alemde, beni kınamayın.

7.derste canım sıkılırsa ekşisözlük'e falan giriyorum.

8. Daha az iğrenç espri yapıyorum.
Yüzyüze ilişkilerde risk almaktan korktuğum için esprilerimi kendime saklıyorum. Hatta onları inşa etmekle meşgulken, birisi bir şey sorduğunda bönbön bakıyorum. Sonra geçip gidiyor.
Espri demişken, Kirv'em All esprimi Facebook'ta yapmıştım, kimse hiç bir tepki vermemişti. Bazen insanları anlamakta zorlanıyorum. Ya siz salaksınız, ya ben.

9.daha mutluyum oh mis, facebook büyük bir yavşaklık falan gibi saçma yorumlar beklemeyin. bazen daha mutluyum, bazen mutsuzum. öyle işte, sıkılıyorum arada... arada çok eğleniyorum, iyi ki kapadım ki yaa! diyorum. Kolay uyum sağlıyorum, o yüzden tekrar açasım yok.

It is the way how to use it

2011-04-14T12:21:00.001-07:00

Çok komik şeyler oluyo. Trajikomik falan değil, bildiğin komik.
Biri bir şey demişti, kim olduğunu hatırlamıyorum;
"Hayat komik, insanlar trajik." diye. Bu söz de çok saçma.
Her şey o kadar saçma ki.

Herkes birbirine kelime şakalı espri yapma derdinde.
Fransız arkadaşımız, Türkiye'ye de Fransız... tıs tıs tıs tıs
obezlere şişko diyedsajdjd ahahhahaha
listeye 12. sıradan girdik , hedefi de onikiden vuracazz
biz size şifre yok demedik ki, var ama sor bi nasıl var;
yanlışlıkla şifre var orda. yersen.

lan, bi de bilerek yapsaydın demezler mi insana?
derler derler..

ya bu kadar komik bi ülkede hala metroda, otobüste insanların suratı asık ya, ona şaşırıyorum ben.

şu an kimse kendini kontrol edemiyo, bütün cinleri tepelerinde... Şaka yapmayalım dostlarım, bugünlerde biraz var bizde.

Böyle böyle şeyler

2011-04-10T12:07:00.000-07:00

cuma oldu cumartesi oldu pazar oldu, olur yani bir şey diyemezsin.
kimi zaman hızlı ilerler, kimi zaman geçmek bilmez
bazen karnın ağrır, bazen gözlerin acır, bazen uyursun
fazla uyanık kalırsan, gözlerin bulanmaya başlar
rahatsız bir tekli koltukta bile kestirirsin
sonra evine gidip saatlerce uyursun,
uyanırsın yani devamı sıradan hikayeler,
ama mesela nar ekşisinden kan üretmek sıradan değildir,
2 saat içerisinde 10 kere akbil basmak da sıradan değildir,
bir gece boyunca 20 fincan kahve pişirmek de sıradan değildir,
ama bunları hep yaparsan, bunlar da sıradan gelecektir...
eğer her şey sıradan gelmeye başladıysa, çok sıkıldıysan şu videoyu izle iyi gelecektir
ama çok da izleme, sıkacaktır.

http://www.youtube.com/watch?v=2mS-RKbO8jQ&feature=related

her akşam

2011-04-06T11:37:00.001-07:00

Böyle oynattıkça farklı iki resmin görüldüğü ufak kartlar var ya, hani cipslerden falan çıkardı.
İşte ondan gördüm bugün ve aklıma, o karta böyle tırnaklarını sürtünce çıkan sese dayanamayan bir arkadaşım geldi. Dağ gibi çocuk ama gel gör ki, vıj vıjj diye ses çıkartınca o karttan hacmini yarıya indirip gözlerimin önünde büzüm büzüm büzülüyor. du yani büzülüyordu. Baya oldu görmeyeli, aklıma geldi.
Sonra ilkokulda bir arkadaşım vardı; birisi burnunu kaşıyınca o da kaşırdı hemen. Ama arada unuturdu, yani tikli olduğunu iddia eden bir insandı kendisi. Ama böyle çıtı pıtı tatlı bişeydi. Severdim, onu da görmeyeli en az bir sene oldu.
Geçen sene her sabah gidip çay içtiğimiz Mustafa Abi vardı mesela. Onu görmeyeli de çok oldu.

Şimdi her gün görüştüğüm insanlarla da ilerde aylarca yıllarca görüşemiycem. Ne güzel bir şey bu. Herkesin hayatında sürekli bir devirdaim var. sürekli ve devirdaim kelimelerini kullanışım "nüans farkı" gibi oldu.

Hadi bakalım, fizy açılmış. Size benden bir şarkı.
http://fizy.com/#s/2488r4

Nükleer

2011-04-04T10:30:00.001-07:00

Her yanımı nükleer enerji sardı.
Okulda essay konularımızdan biriydi nükleer enerji ve etkileri. aynı zamanda yarınki sınavımda da büyük ihtimal yazı yazmamız gerekecek.
Ayrıca bir film projemiz var, senaryoda Çernobil'den etkilenen bir aile anlatılıyor. Daha ziyade bir kişi anlatılıyor. Onu da bu ayın sonuna yetiştirme çabalarımız var. Hadi bakalım.
Son olarak da Fukuşima Daiçi nükleer santraliyle ilgili ve açılacak olan Akkuyu nükleer santraliyle ilgili bir sürü habere denk geliyoruz haliyle.

İşte bu kadardı.
Bana sorarsan nükleer enerji şerefsizin önde gidenidir derim.

Merak ediyorum Türkiye enerjisini nükleer santralden karşıladığı zaman, seçim öncesi insanlara birer kavanoz plütonyum ve uranyum dağıtacaklar mı?
Evet, içimde bir Levent Kırca yaşıyor.

El.

2011-04-03T10:06:00.000-07:00

Sıkıldığın anlarda bir else ihtiyacın, anlarım
Benim ellerim sana el değil, bilirsin
Bir kez daha el olmam lazım
Elime ulaşabilmen için.
Ama gitmen mi lazımdı?
Elimi tutmasan da olur dedim
Ten renklerinin arasında... Çeşit çeşit
Elim de olmayıversin
Tüm kadınlar orospuydu nasıl olsa
Ellerin elini de tutardı onlar
Sen gibi. Hep böyle kadın ruhluydun zaten
Kadınlar da köpekti.
Şimdi yorgunsun eminim,
Ellerin yorulmuş, dudakların yorulmuş.
Bir el arıyorsun hala
Hani bana demiştin ya; ellerin olsun umurumda değil diye.
Şimdi anlıyorum, ellerim ellerin olmuş umurunda değil.
Bir bilene danışmışsın,
Eldivenler giymişsin renk renk, boy boy
Lafların gibi.
Değişmişsin, değiştirmişsin.
Bense ellerde kaldım, başkalarında unutuldum.
Ele güne karşı, sabaha karşı, dosta düşmana karşı
Ama karşı karşıya
Ben farklı maske takmışım, sen farklı eldiven
Bir gün yeniden karşılaşmışız.
El olan ellerini tanımamışım bile.
Yine giren girmiş, rahatlamışız.
Başlangıcımızı bitirmişiz bile hatta.
Bir gün yine yalnız kalmışsın,
İşte o gün, sol elin olup gülmüşüm sana.

2011-03-29T13:30:00.001-07:00

Uzak uzak bir galakside bir canlı türü varmış. Hayatın karışık mı, basit mi olduğunu düşündükleri süre kayıp zaman olarak değerlendirilirmiş. Öldükten sonra uzun süre arafta kalırlarmış bu yüzden.(bir nevi uzatmalar) bunlardan bir tanesi ölünceye kadar kararını verememiş ve araftayken de düşünüp didinmeye devam etmiş. Sonunda Tanrı dayanamayıp bu kişiyi yanına çağırmış;
-Senin kararsızlığın yüzünden ilahi gücümü sorgulamaya başladım. Sorununa cevabını bul ve sonsuz mekanına kavuş. Tam anlamıyla ölü sayılmıyorsun ve ölümsüzlüğe ulaştığın söylentileri bana kadar geldi.
demiş.
Bizimkisi cevap vermiş;
-Tanrım, ey uluların ulusu. Sen her cevabı bilensin, bu sorunun cevabını söyle ben de kurtulayım artık sonsuz hayatın ızdırabından.

Tanrı uzun süre düşünmüş.... O kadar zaman geçmiş ki bizim eleman hayatın karışık bir şey olduğunu düşünüp ahirete gitmiş bile.

türlü heyecanlar, şakalar, komiklikler

2011-03-26T13:44:00.001-07:00

Çocukluğumda hassas bünyeli ve yaşıtlarından çok ufak bir insan olduğum için , anasınıfına gittikten sonra bir yıl evde durup ertesi sene okula başlamamı düşünmüşler. Hani arkadaşlarım beni ezmesin falan diye.
Kısacası bizimkiler anasınıfını bitirdikten sonra beni bir yıl evde oturtmaya karar verdiler. Ama ben okulların açıldığı gün ağlamaya başlayıp 48 saat susmayınca çarşamba günü gidip okula kaydettirdiler.
Eğer işte ağlamayıp uslu uslu evimde otursaydım, bugün sınava girmiş olucaktım.

Evet, hayat çok ilginç.
Bugün motosikletten düşmemiş de olucaktım aynı zamanda.
Çünkü sınavda olucaktım.

Yek

2011-03-18T13:28:00.000-07:00

Haber vermeden gitmişsin
Aslında şaşırmadım, öyle gelmiştin ya zaten
Merak ediyorum, en çok hangi mevsimi özlüyorsun
(Ama var ya, mevsimler de bir garip artık)

Kış, kış...
Karda yürüyüp izini belli etmemeyi de başardığına göre kış olmalı...
Yollar kapanmış, tüm dostların uzakta
Elinde çayın, yanında ben
Ya da başkası
Mühim mi?

Bahar olamaz, baharda aşık olur çünkü insanlar
Güzel havalar mahveder seni de.
Benim gibi, ertelenmiş bir öksürük oturur boğazına
Duyamayız birbirimizi baharda,
Zaten tahammülümüz de yoktur

Ben seni hiç yazın görmedim,
terlerken yüzünün alacağı şekli bilemiyorum
Kızarıyor bile olabilir suratın güneşten.
Eğer tatile gitseydik,
Elinde bira, kenarında sahilin,
Kafamızda şapka olurdu.
Ben kesin göğsünden kıl koparırdım, sen çift derdin
6 tane sayardım ben de.
Belki, birbirimizi daha çok severdik.

Sonbaharda doğmuşum biliyorsun,
hep ağlayasım geliyor ekimlerde, eylüllerde.
Pek umursamıyorum
Seni bile.

2011-03-16T12:08:00.001-07:00

Hastayım

Mutlu olmaktan korkan insanlar var ya da ilgi mi çekiyorlar ki onlar

2011-03-11T01:52:00.000-08:00

Herkese selam. Farkındayız ki blog'a yazı yazma hususunda bir takım zorluklar çekmekteyim. Vakit darlığı ve ufacık beynimin kapasitesini zorlayacak şeyler düşünmesi bu durumu tetikleyen etmenler olabilir. Hem artık proficiency'den korkmaya başlayıp, ödevlerimi eksiksiz yapmaya çalışıyorum. Ama haftaya sanat grubunda yer aldığım bir kısa filmin çekilip bitmesiyle biraz ferahlıycam.
Belki abartıyorum ama uykusuzluktan ve yorgunluktan elim ayağım titriyo geceleri. Belki de soğuktandır bilemedim şimdi. Soğuk demişken, bu hafta mükemmel bir şey oldu. Ne oldu? Kar yağdı, tabi ki çok sevindim. Evimin civarları pek kar tutmasa da, okulda gayet mis gibi kar tutmuştu. Tabi ki de, kar topu oynadım. sonuçta hepimiz çocuk ruhlu insanlarız, kardanadam yapmadığımıza dua etsinler. Aslında, kardan adam yapsaydık keşke ya.
İşte böyle, kar yağınca hayat enerjim yerine gelmişti. Ama bugün hava ısınmış falan böyle güneş. Neyse, hayat hala güzel yani. Niye "hala" dediğimi bilmiyorum. Zaten güzeldi.
Sen de güzelsin.:)

Yarın nihilist olmak, blogun arka planını siyaha çevirmek ve 18 yıllık bilgi birikimimin ispatını içeren yazılar girmek dileğiyle.... Bugünlük beni affedin.

2011-03-05T14:46:00.000-08:00

4 yaşındaki kuzenim Back in Black'i izledi... Tek bir şey söyledi
-Umut abi, flütü elinde taşıyabilirdin.

Düşman kavî tali zebun...

2011-03-04T06:38:00.000-08:00

Gündemi takip edebilmek çok zor.
Bir yerlerde bir şeyler olmaya devam ediyor, biz bunların kaçta kaçına ulaşabiliyoruz.
Ulaşıyoruz da ne oluyor,
güvensizlik ve önemsizlik hissi sadece.
Çok duygusalım bakın, tehlikenin farkında mısınız? gibi cümleler kurasım bile gelmiyor.
O cümle hiç bana göre değil zaten. Sen ateşi bir tehdit olarak görmeyen birine, bak dumanlar yükseliyor, alevler burayı da saracak dersen.. Sadece demiş olursun.

dünya aslında sirke benziyor. Böyle bir şiir yazmak isterdim ama söyleyecek pek bir şeyim yok.
Hakikaten, şu aralar söyleyecek pek bir şeyim yok.
Önceden söylediklerimi tekrar etmek de çok sıkıcı
içimdeki boşlukla bir yerlerde açık kalmış camın arasında acayip bir rüzgar var.
Ve bu rüzgar hepinizde var biliyorum. Sadece bazılarınız kalın hırkalarınızın altından hissedemiyorsunuz.
O kalın hırkalara da kısaca postmodernizm diyorum ben.
O hırkalar sizi böyle aptal etti işte.

yüreklerin kulakları sağır
hava kurşun gibi ağır...

Uzlaşmak bizim işimiz

2011-02-26T10:19:00.000-08:00

Depo İstanbul'da düzenlenen uzlaşı temalı ve 4 ülkede gerçekleştirilecek olan atölyeye katıldım. Yani bu ilk günü bi de yarın var. 4 hoca var işte biri Fransız, biri Alman, biri Ermeni ve biri Türk. Hepsi Fransızca bildiği için Fransızca konuşuluyor atölye kapsamında ve tabi ki bizim gibiler için de simultane tercüme var..
Çok eğlenceli şeyler yaptık bugün.
Bir de şunu anladım, bu atölye bir ay sürse ben Fransız olarak çıkarım burdan.
Valla anlıyorum hep.
Zaten konumuz da uzlaşı olduğu için, farklı dilleri konuşarak anlaşmak da çok değerli ve anlamlı oldu esasında.
Artık o kadar uzlaşmıştık ki Serj diye telaffuz ettiğimiz bir hocamızla damat halayı, harmandalı ve bir adette adını unuttuğum Ermeni halayı oynarken bulduk kendimizi.
Eğlendik coştuk, kam aldık dünyadan.
Ve bilinç, farkındalık, uzlaşı gibi konulardan bahsettik. Bir de tabi Ermeni-Türk ilişkilerinden.
Bu Serj denen hocamızın da dedesi Bursa'da doğmuş,büyümüş ama Ermenilere uygulanan baskılardan dolayı Türkiye'den ayrılmış.
İşte, Serj de 16 yıl boyunca Bursa'da belgesel çekmiş hatta. Sizden iyi olmasın çok canayakın, eğlenceli bir insan kendisi.

Yarın hiç bitmese ya, ben çok eğlendim bugün.
Bir sürü insanla tanıştım.
İyi oldu.
Son olarak

bildiğim tek fransızca cümleyle bitiriyorum yazımı;
elavukuşavegmua.

Yazılışını bilmiyorum. Evet jömöpel Duygu var bi de

Fidanın gül açan dalı varsa, ben o fidanın fidanlığından şüphe ederim.

2011-02-21T12:25:00.000-08:00

Geyik muhabbeti yapalım mı? dedi
Biliyoruz ki ha deyince yapılmaz,
Dur da şöyle boş boş oturmanın zevkıne varalım, dedim.
Sonra aklıma komik bi haber geldi anlattım ve geyiğin dibine vurduk.

Siz ne isterseniz , ben onu veriyorum size
Bilinçsizce yapıyorum bunu hem.
Çelik ayna gibiyim ben, benle dertleşmek istiyosun ya mesela
Kulaklarımı dört açar dinlerim, arada bişeyler söylerim falan
Senden ne gördüysem öyleyim yani.

Ama aslında yalan oldu biraz bunlar, sen gel bana çelme tak yere düşür, üstüne bi de tekmele böyle
Ben gelip de sana, canım benim naptın böyle demem, diyemem yani. Tekme de atmam
İntikamı soğuk da yemem. Yemem, hiç tarzım değil.
Öyle yerde yatar bakarım sana, acı bana diye ya da başka bi sebepten bunu ben de bilmiyorum.

Bazen derim ki birine heh gel dertleşelim
Bakalım neymiş numarası
Düşünürüm, onun anlayabileceği bir cümle kurarım; içinde saçma bir can sıkıntısı barındıran
Sonra der ki, geçer ya
He, doğru lan geçer tabi... der ve keserim orda muhabbeti
Demek ki böyle bişimiş dertleşmek.

Bunlar, bu anlattıklarım, tamamen hayal ürünüdür, yersen.
Gerçek kişi ve kurumlarla alakası yoktur, yersen.

Bergman'ın Kadınları

2011-02-21T06:54:00.000-08:00

Bergman'ın bir çok filminde oynamış şu kadınlara bakar mısınız? Hepsinin kendine has bir havası ve güzelliği yok mu?... Bergman işini biliyo he.

Harriet Andersson
Bergman'ın çok genç yaşlarda keşfettiği bir oyuncu ve hatta Bergman beyle romantik bir ilişki yaşamışlığı da var. Zaten Bergman'ın kimle bi ilişki yaşamışlığı yok ki. Bu ablanın oyunculuğuna şapka çıkardığımız filmlerin başındaysa Through a glass darkly ve Cries and Whispers geliyor.

Bibi Andersson
Harriet'le soyadları aynı diye ben bunları kardeş falan sandıydım bi ara, siz de sanmayın. Bibi, Bergman'ın kadın oyuncuları arasında benim favorimdir. The Seventh Seal'de yaban çileği yiyişine hasta olunası kadın. Persona ileyse artık oyunculuğunda rüştünü ispatlamak bi yana "alem buysa kraliçe benim" demiştir. Kısa saç çok yakışıyor bir de.
Bildiğim kadarıyla Bergman Bibi ile bir ilişki yaşamamış ama inanmıyorum ben buna. Bergman bu güzelliğe kayıtsız kalmış olamaz.

Ingrid Thulin
Bu kadında da kendine has bir hava var. Bunun diğerlerinden birazcık daha maskülen olduğunu söylersek yanlış olmaz. Ve ve ve, The Silence'da da rahatlıkla göreceğimiz gibi çok güzel sigara içer bu hanım abla, sanırım resim de bu filmin setinden.
Winter Light'da bir mektup okuma sahnesi ve Cries and Whispers'daki cam parçalı,kanlı,acılı sahne bile bu kadının oyunculuğunu anlamaya yeter.

Gunnel Lindblom
İlk olarak The Seventh Seal'da gözüme çarpan vahşi bir seksapele sahip kadın. The Silence ve Virgin Spring'de de o delici gözleriyle bizleri etkilemiştir. Bu da diğerleri gibi bir çok Bergman filminde oynamış bir oyuncudur. Çok seksidir ama kimi filmde insana ekrandan fırlayıp katliam çıkaracakmış hissi verir.

Liv Ullmann
Bu da Bergman'ın prenses süreyya'sı işte, uzun süren bir birliktelikleri olmuş ve pek tabi ki bir çok Bergman filminde oynamıştır. Norveç sinemasından ihraçtır. Liv Ullmann deyip de Persona'dan bahsetmemek olmaz. Tamam güzel olmasına güzeldir ama Persona'daki oyunculuğunun üstüne pek bir şey katamamıştır.

Rakı masası best oflarım

2011-02-19T07:38:00.000-08:00

O kadar şanslı bi ülkedeyiz ki rakı gibi güzel bir içkiye , herşeyden önemlisi rakı masasının adabına, muhabbetine, efkarına sahibiz. Özenilen mezeler, masadaki güzel insanlar ve müzik tabi ki. Genel olarak türk sanat müziği ya da arabesk müziğiyle bağdaştırılsa da esasında bir çok müzik bu sofraya yakışır. Benim en sevdiklerimden mesela Ahmet Kaya, Zeki Müren, Pink Floyd, hatta Black Sabbath bile dinlerim. Müslüm Baba da gider. Ama şimdi elimi vicdanıma koyuyorum ve tabi ki türk sanat müziği bu masanın şanındandır diyorum.
Mezelere gelirsek de, envai çeşit meze vardır aslında. Şimdi sizlere benim en çok yakıştırdığım ve vazgeçemediğim meze unsurlarımdan bahsediciğim.

Haydari

Yoğurda da bayıldığım için bana göre bu masanın olmazsa olmazı haydaridir. Haydari ve kızarmış ekmek versinler büyük bir zevkle içerim rakıcığımı.
İçeriğindeyse bildiğim kadarıyla, pek tabi ki yoğurt, dere otu, peynir ve sarımsak var mıydı ya. Onu unuttum bak.

Acılı Ezme

Ah şu güneydoğunun acılı şaheserleri. Kebaplarla da çokça servis edilen bu güzel meze bizlere antep, urfa veya hatay şehirlerimizden bahşolunmuştur sanırsam. Evet, her zamanki gibi net bilgilere sahip değilim. Düz insan. (feminist oluyorum canım sıkılınca )

Yaprak Sarma

Ben buna ölürüm yahu. Böyle bir de ekşili olacak, of of of. Rakısız da ölüyorum ben buna. Ve söylemesi ayıp mükemmel sarma sararım. Hatta tütünü bile sarma gibi sararım. Hep dalga geçersiniz, halbu ki sebebi bu.

Kavun

Güzel bir meyve olmasının yanı sıra rakıyla hoş sohbeti olan kavun arkadaşımı da bu masaya çok yakıştırıyorum.

Tabi ki bu saydıklarımın dışında da bir çok mezecan var. Börek meze sayılmaz ama ben güzel bir sigara böreğini ya da annemin yaptığı patatesli böreği rakıyla geberesiye yerim. Başka başka,,,, mm mesela kızarmış ekmek kesin olmalı ki ezme ve haydariye banabileyim.
Neyse şimdi hazırlanmayı bekleyen bir rakı sofrası var, kendinize iyi bakın. Rakı içmeyi unutmayın.

Savunma mekanizması nedir, ne değildir?

2011-02-18T16:45:00.000-08:00

Ben kesinlikle daha eğlenceli bir insandım
Eski ben, sen ne şekermişsin ya
İstesem de sen gibi olamam mı ki? olurum ya, belki olurum
Bak sen gittin gideli kararsızlık sardı bünyemi
Bir de farkettim ki, çok ciddi bir yazı dili edinmişim ben
Sanırım böyle yaparak, büyük bir insan olduğumu kanıtlamaya çalışıyorum
Afedersiniz, bok yiyorum
Yani, ne gerek var.
Kasmaya ne gerek var, soruyorum. retoriğe bayılıyorum.

işte, eskiler alıyorum. alıp yıldız yapıyorum
musıki ruhun gıdasıdır, musıkiye bayılıyorum. Falan.

Hayal noir

2011-02-18T04:48:00.000-08:00

Uykusuzluk sorununa kendimce bir çözüm buldum.
Yatağa sırtüstü uzanıp, gözünü tavandaki tek bir noktaya dikiyorsun.
Hayal kurmaya başlıyorsun ama öyle bilindik hayaller değil
Her şeyin istediğinin tersine gittiği, belki sıkıcı, mutsuz, boktan bir hayal
Tüm ayrıntılarıyla o hayal dünyanı kuruyorsun ve orada bir gün yaşıyorsun.
Sabah kalkışından itibaren tüm o iğrenç hayatının gününü ayrıntılarıyla düşünüyorsun.

Ve emin olun, en fazla öğlene kadar dayanabiliyorsun.
Sonra küt diye gözlerin kapanıyor.
Hani bu kurduğun hayal-noir'den kaçıp bilinçaltının kucağına atmak istiyorsun kendini.
İlginç bir nokta da şu; bu şekilde uykuya daldığınız gecelerde mükemmel rüyalar sizi bekliyor.
Benden söylemesi.

-Şey olabilir bak, rüya dediğin arzu giderimidir ya hani. Sen o kadar kötü şeyler düşünüp, kendini inandırdıkça beyninin iyiye olan ihtiyacı artıyor ve rüyalarında bu ihtiyaçların hepsini karşılıyorsun.

At yarışsız bir toplumun hayat damarlarından biri kopmuş demektir.

2011-02-16T12:27:00.000-08:00

Tjk'nın internet sitesinde geçmiş yılların at yarışı günlükleri var ayrıntılı. Her neyse,
Geçen yıl bugün oynanan yarışları açıp, oradan istatiki verileri bugünün atyarışı bültenine not edip, belirli hesaplamalar yapıp ona göre altılı oynayan insanlar var bu dünyada.
Ve o insanlardan birisi amcam (fikir babasıdır kendisi), bir diğeri de fikir babası olmasa da naçizane benim babamdır.

Hour of the wolf

2011-02-15T15:45:00.000-08:00

Bu gece zamanı o kadar derinden usul usul hissediyorum ki...
Bir dakika, bir saat gibi geliyor diycem ama bir saat de o kadar uzun ki, sizin bildiğiniz bir saatlere benzemiyor.
Ve herşeyden önemlisi hayatla birbirimize darılmaca gücenmece yok. Sıkılmıyorum yani. Gözlerini kapatır denizin sesini dinlersin ya kumsalda, işte ben o hisse denizsiz, kumsalsız ve her şeyden önemlisi gözlerim açıkken vakıf oluyorum.
Nefes aldığımda ciğerlerimden parmak uçlarıma doğru bir titreşim yayılıyor, nefes verişimle tekrar dönüyorlar yerlerine. Ne garip bir his.
İyi değil, kötü değil zamanı böylesine hissetmek. Tam bana göre, benim gibi sıfatlandırma konusunda sorunu olanlara göre. Ulaşılmaz, boşlukta, uzayda gibi.

Buna sebep olan şey bir film. Gerçekten. Bir film izledim hayatım değişmedi ama gecem okadar uzadı ki... Siz inanmazsınız ama bu gece hiç bitmeyecek, sonsuza eriştim artık. Hem de koskoca filmin bir dakikasıyla başardım bunu. Ya da Bergman başardı bilemiyorum.
Hour of the Wolf'u izliyordum, Johan saatine bakarak bir dakikayı gösteriyor bizlere. Hissettiriyor yani. O bir dakika, hayatımın en dolu bir dakikasıydı sanırım. Filmi durdurdum o bir dakikanın bitiminde. Çünkü ben hala doyamamıştım o bir dakikaya. Ara verdim biraz ve filme devam ettim. Film fena değildi, esasında çok güzel bir film ama Bergman'ın diğer filmlerini düşününce fena değildi diyorum. Ama o bir dakika. O bir dakika hayatta yaşanmış ve filme çekilmiş en etkileyici bir dakika. Bunun için bile teşekküre değer.

ben üzülürüm, İbrahim Üzülmez

2011-02-15T05:10:00.000-08:00

Şiddeti onaylamıyoruz di mi gençler?
E peki bu şiddet illa ki fiziksel mi olmak zorunda?
Şiddet dediğimiz eylem karşımızdaki insanın vücut bütünlüğüne zarar vermek değil midir?
Öyledir.
E peki, küfür etmek, hakaret etmek, rencide etmek gibi sözsel saldırılar da karşımızdaki insanın psikolojik ve sosyal bütünlüğünü zedelemiyor mu?
Zedeliyor tabi ki...
Ve bir yumruğun mu, bir küfürün mü daha hırpalayıcı olduğunu bilmemiz çok zor.

Futbolcular sahaya tükürsünler, hakeme ana bacı düz gitsinler, takım arkadaşlarından birine soyunma odasında küfür etsinler... Ama ya ceza almasınlar, ya da ufak cezalarla geçiştirilsinler.
Sayın Beşiktaş yönetimi şiddete karşı tutumunuzu takdir ediyorum yiğitlerim ama şu Toraman'a da bir şeyler yapsaydınız bari.

Deli İbrahim işte, Deli ya... Böyle mi ayrılıcaktın.. İlahi!
Neyse bozma moralini.

Not: Bu bloga futbolla ilgili de yazı yazdım ya, tam oldum şimdi. Ama naapayım hep başkanlarla, müdürlerle, patronlarla sorunum olmuştur, tüpçü Yıldırım'ın çakma demokrat tavırları canımı sıktı. Canım İbrahim ya , "karar verilmiş, kalemimiz kırılmış." diyor bi de.

Kimyasal Hadım

2011-02-13T17:14:00.000-08:00

Bir kaç gün önce bir blogda (http://pinkyfreud.blogspot.com/) tecavüzcülere uygulanacak cezaya dair yeni yasayla ilgili bir yazı okuduğumda yorum yapıp yapmama konusunda gidip geldim. Bu konu hakkında hali hazırda düşünürken, bir de bu konunun tartışıldığı Muhabbet Kralı adlı programa rastladım.(programın konukları ve tartışma tarzlarını çok beğendiğimi eklemeliyim, Okan dışında her şey iyiydi diyebilirim.)Baya bi düşündükten sonra da bu konudaki tüm fikirlerimi kendi blogumda etraflıca yazmaya karar verdim. Çünkü bakış açımın tamamen farklı olduğunu farkettim.

Tecavüz de bir suç ve suç olgusu üzerinden tartışılacak bir çok şey var tabi ki. Ama ben suç, ceza, suça teşvik, suç sebepleri gibi genel konu ve kavramları bir kenara bırakıyorum. Tecavüz cezasını tartışmak istediğimden dolayı da suçun tanımını yasalar üzerinden ele alıyorum ve cezaya da bu yasalar ve günümüz hukuk sistemi açısından yaklaşıyorum.

Başlıkta da gördüğünüz gibi bu yeni düzenlemenin bizlere yansıtılışındaki temel nokta "hadım"dı. Ama nasıl oluyor da bir çok insan bunu ceza olarak algılamayı başarıyor, anlayamıyorum. Çünkü bu yapılmaya çalışılan bir "tedavi"dir ve tedavi dediğimiz şey "hasta" olan bireylere "kabul etmeleri" şartıyla uygulanabilir. Halbu ki tecavüzcü hasta olmak zorunda değildir ve bir çoğu da sağlıklı diyebileceğimiz bireylerdir. Ve bu uygulamanın Batı'da kullanılıyor olması, onun tartışmasız kabul edilmesi gerektiğini göstermez. Her şeyden önce ekstrem durumlar dışında şunu göz önünde bulundurmalıyız ki; tecavüzcü de bir suçludur, hasta değil. (Hasta olduğu durumlar da olabilir, bu durumlarda da cezai indirim yapılır zaten)

Bir başka nokta da, bu uygulamanın kökeninin net bir şekilde "kısas"a dayandığıdır. Bir tedavidir, tedavinin ulaşmak istediği nokta da suçlunun cinsel dürtülerinin azalması hatta kimilerinde kadınlaşma belirtilerine ulaşılmasıdır. Yani, hırsızın elini kesme olgusuna giden medikal bir yoldur. Bir önceki paragrafta bu medikal açıdan bahsettiğim için şimdi de "kısas" noktasından devam etmek istiyorum. Eğer şu an yasalara göre bir hırsızın kolu kesilmiyorsa, bir tecavüzcünün de cinselliğinin yok edilmesi her şeyden önce tutarsızdır. İnsan haklarına da aykırıdır. Suçlu da bir insandır ve vücut bütünlüğüne zarar verilemez. Zaten kısas dediğimiz şey, o insanın o suçu bir daha işlemesini engellemeye yöneliktir, yani varsayımsal bir çözümdür. Ve varsayımlara dayanarak bir insanı bir işleme tabi tutamayız.

Şimdi de bambaşka bir açıdan yaklaşayım. Tecavüzcü bu "tedavi"yi kabul etmesi halinde tutuksuz bırakılacak. Bu tedavinin zorlu aşamalarının ve sonuçlarının olduğunun farkındayım ama sonuç olarak bu insan hayatını dört duvar arasında geçirmeyecek. E peki,bir katili de ellerinin, ayaklarının işlememesine yönelik bir tedavi karşılığında salıvermemiz gerekmeyecek mi? Tecavüzcünün de, katilin de yaptığı sapkınlığın bu daha ağır, bu daha hafif diye ölçümleme tekniği olmadığına göre hangisinin "hastalık" hangisinin "suç" olduğuna nasıl emin olabiliriz? İkisi de elbette ki suçtur ve cezalarını çekeceklerdir.Bu cezaya ek olarak da rehabilitasyona tabi tutularak onları ıslah etmeye çalışılmalıdır. Türkiye'deki en büyük problemlerden biri cezaevlerindeki rehabilitasyon hizmetlerindeki eksikliklerdir. Ve temelde yatan, hiçbirimizin karşı çıkamayacağı gibi toplumsal cinsiyet rolleri ve cinselliğin algılanışındaki problemlerdir.

Yapılmak istenen bu uygulamanın temel dayanağı penisin işlevsiz kılınması , demin de söylediğim gibi. Peki, saldırgan cinsel dürtülerin dışarı aktarımı her zaman cinsellik şeklinde mi olur? Bir tecavüzcünün artık cinsel anlamda işlevsiz olduğunu düşünsek bile, onun cinsel manalar taşıyan başka suçlar işleyemeyeceğini nereden biliyoruz? (mesela bir çok fiziksel saldırı kökeninde "cinsel" düşünce ve eylemleri barındırır.)Madem varsayımlara yönelik tedaviler üreteceğiz, buna da bir tedavi bulalım ve bu insanları ota çevirelim. Çünkü kimyasal hadımın tutarlı olması için yapılması gereken bu.

İfade

2011-02-10T15:01:00.001-08:00

Bir blog yazarı olarak şunu itiraf etmeliyim ki; ben çok sayıda blog takip etmem. Ama dün bulduğum bir blog var, ve yazılarla o kadar çok ortak nokta buldum ki; artık kendimi garip hissetmeye başladım. İşte bu bloga yorum yapamıyorum niyeyse ve kimse de hiç bir yazısına yorum yapmamış. Mail'i falan da görünmüyor yazarın, ne yapacağımı şaşırdım. Geldim kendi bloguma yazdım.

İnsanın bir yazıda, bir insanda, bir filmde, bir şeyde kendini bulması çok ilginç. Çoğu zaman da insana kendini sıradan hissettiren bir olgu. Anlatmak çok zor, şu an aklıma gelen her düşünce o blogda yazan şeylerle az çok ilintili. Elim kolum bağlandı, çaresizim arkadaş. Yorum yapmak, sonra onun bana cevap vermesi ve bunun böyle sürüp gitmesi tarzı isteklerim de yok esasında. Sadece içimdeki bazı şeyleri farkettim o kadar.

Ben de o blogda yazanları yinelememek pahasına bu yazıyı şu noktadan devam ettireceğim. Şu nokta demişken; insanların ne kadar ortak yanları var, ne kadar farkları var. İşte bu nokta.
1.Bazen herkes o kadar ayrı ve özgün geliyor ki bana, herkese aşık olasım ya da herkesten nefret edesim geliyor.

2.Bazen herkes birbirine benzemeye başlıyor, tabi ben de... Böylesi zamanlarda insanlar hakkında düşünmeyi bırakıyorum, sıkıyorlar beni, tabi ben de. Napıyorum? Gidip bir bardak su içiyorum, odamı topluyorum ya da uyuyorum.

3.Bazen tam herkesin farklı olduğunu düşünürken birini veya bir şeyi görüyorum kendimden çokça bir parça bulduğum. İşte o zaman,ya ikimize de aşık olasım geliyor ya da nefret edesim. Genelde nefretle sonuçlanıyor.

2011-02-09T12:54:00.000-08:00

Tam da gözlerimin önünde hayali bir sinek görüyorum diyecektim ki,gerçekmiş

What are we living for?

2011-02-08T10:51:00.000-08:00

Evet, dün gecenin ortalarına doğru telefonumun şarjı bitti ve doldurmak istemedim. Hala da açmadım telefonumu. Hem de bugün bir arkadaşımla buluşma planımız vardı, dolayısıyla iptal oldu ve şu an kimbilir neler düşünüyor... Ama bundan sonra haftada bir gün telefonumu kapatıcam, kafama göre kimi gördüysem onunla takılıcam o gün. (abimi gördüm mesela, ne kadar ilginç) Fena olmuyor, gördüğüm kadarıyla.

Bugün bana mesaj atan veya beni arayan insanlaraysa özürlerimi iletiyorum. (en başta da bu gün 4te buluşmayı planladığım arkadaşıma) Başta bir üşengeçlik olan şarjsızlık eylemi en sonunda başlı başına bir tercih oldu. Telefonsuz 24 saatten sonra, gece bakıcam bakalım kimler aramış.

Bu hareketimi yargılamanızsa hiç umurumda değil. Çünkü çok saçma ve çocukça olduğunun ben de farkındayım.

Herneyse, bu da uzun süren suskunluğuma bahane oldu... Şunu farkettim ben insanları seviyorum, valla. Ama yetişkin olanlarını. Çocukla , bebekle işim yok benim. Nefret ediyor bile olabilirim. Ve çocukluğumda çok aksi ve mutsuz olmamın sebebi de buydu... Kendimi sevmiyordum, çünkü ben de bir çocuktum. Her çocuk gibi iki yüzlü ve çıkarcıydım. Sonuç olarak, kendini sevdirmeyen, sürekli ağlayan, annesini gıcık etmek için yemek yemeyen ve hasta olan bi çocuktum. İdeal bir çocuktum yani, itici ve salak. Neyse ki büyüdüm.

Yaşlılığaysa bayılıyorum, ölüm kapının ucunda. Hiç hissetmediğin kadar yakından hissediyorsun o'nun nefesini. Tamamen çaresizsin, oyunlar-entrikalar işe yaramamış, koca bir hiçsin. Ve artık bi tarafların tutuşmuş anlamsızca saçmalıyorsun.

İzdivaç programlarına katılan yaşlı amcaları da çok seviyorum, son dakika golü atabilmek için rakip sahada tüm kuvvetleriyle koşturuyorlar.

Yaşlı kadınlardaysa garip bir melankoli var. Eğer çok paran yoksa, yalnız ve tutkusuz yaşamak zorundasın. He, bir de annesin ya, torununun sırtındaki çıbanı bile düşünmek zorundasın gerizekalı gibi. Sen sadece beslemek ve büyütmek için varsın çünkü. Bu yaşlı kadın konusunda çok güzel bir örneğim var; ananemin annesi. 2 yıl oldu sanırım o öleli. Zor ve acılı bir ölüm sayılırdı onunki. Esasında ondan çok ona bakanlara zor olan bir süreçti. Ama o, trt'deki bir türkü programıyla neşelenebiliyordu, aynı şekilde bir anıyla hüzünlenebiliyordu da. Çevresindeki herkesi kullanmaya, hayatın kötü ve çirkinliğinin acısını çıkarmaya çalışıyordu. Hayatta, yalnızlık ve ihanetten başka bir şey görmemişti çünkü. Onun özellikle huysuz olma çabasına büyük bir saygım oldu hep. Ama ananemi üzüp, ağlattığındaysa , içinden çıkamadığım bir ikileme kapılıyordum. Ananemi kimsenin üzmesine dayanamıyorum.

Bu biraz yalan oldu, başa gelen çekiliyor elbette. Dayanamam dediğin her şeye dayanırsın bu hayatta.

Ve gel gelelim benim yaşlılığıma. Eğer ben yaşlanırsam bu benim için büyük bir mucize olur. Fazla söze gerek yok.

Nefret ettiren şeyler

2011-02-04T11:35:00.000-08:00

Bu dünyada Hıncal Uluç diye bi adam var.

.

2011-02-03T11:38:00.000-08:00

onların çevresinde görmek istemedikleri duvarlar
aralarında tamamen gözlerini kapayanları da var
ama bilirler ki duvarları unutamazlar ve aşamazlar
ebediyet dediğin tedbirini almış
O kadar!

Evet, herkese ve herşeye karşı nötr'üm

2011-01-29T17:07:00.000-08:00

Bir şey deniyorum.
Tamamen kendi içimde, sizin farketmeniz çok zor.
Bakalım başaracak mıyım ? ya aslında başarılacak bir şey de değil.
Bakalım sonunda neler olacak?
Başarmak falan rölatif kavramlar bunlar. Ya kendi oyunlarımın içinde mutlu olacağım, ya da başaramayıp sızlanacağım.
Mutlu olmak da olmadı burda.
Mutlu olmak da rölatif.

Zaten önemi yok mutlu olmanın, mutsuz olmanın. bunu anlatamıyorum insanlara. Sonunu bildiğim bir film var ortada, onun mutlu veya mutsuz, iyi veya kötü bir film olması hiç bir şeyi değiştirmiyor. Bu film biliyorum ki bitecek. Ve sonu hep aynı. Gözün kapanıyor bir şekilde, muhtemelen çürüyorsun, garip bir kafa...

Ben böyle güzelim falan filan

2011-01-28T17:03:00.000-08:00

Evet, bu gece Bronx Pi'de Redd vardı.
Konserin özellikle duvara yaslanarak dinlediğim 2.kısmı hakkında söyleyeceğim çok hoş sözler var.
Bu adamlar gerçekten samimi. Veyahut ben neysem, yani ben bi insanda konuşulcak ne arıyorsam bunlarda var. Bi de ek olarak güzel şarkılar yapıyorlar, çalıyorlar...
Bu akşam Redd dinliycem dediğimde, "ne yani konserine gidiceğin bi grup mu o senin?" gibi garip tepkiler aldım. La dinlemiyosunuz bari, yorum yapmayın.
Ama açın dinleyin, mümkünse konserlerine gidin.
ben gibi antiromantik bi insana prensesli duygulu muygulu şarkı söylettirebiliyorlar, helal olsun onlara.
Bi de medyayla aralarının bozukluğundan, 24 yaşında kazzık kadar insanın nasıl eğleneceğine insanların burnunu sokmasından, tabiki de dünyanın içinde bulunduğu durumdan falan bahsetti Doğan(solist). Sosyal mesajlarını kısa tutup müziğe ağırlık verdiler...
Çok da iyi ettiler. Hadi kendinize iyi davranın. Son sözlerim, Redd'den gelsin.

neye inanırsan inan hepsi bilmece
çözmeyi unuturlar sıra sana gelince
biri yapmış bir resim ona benzeyeceksin
çizgilerden taşarsan pek sevilmezsin
kahveyi bile saat yönünde karıştırırken
kravatını düzeltirsin emrini yudumlarken

ve yaşarsın, yaşadığını sanırsın
tamam böyle kalsın...

Madem sizlerle arama bir soğukluk girdi, onu böyle aşabiliriz. İşte hoşlandığım bazı şeyler;

2011-01-27T12:29:00.000-08:00

planet gibi bir yer vallahi
dumanlar çıkıyor asfaltlardan
önümde yürüyen deli bir adam
çöplükteki spagettiyi yedi

-Eskiden yazları İstanbul'dan bir kaç kaset alıp babanemlerin yanına giderdik abimle. O üç ay boyunca, dedemin radyoyu kapatmayı kabul etmesi halinde bunları dinlerdik. İşte onlardan biri de, Mazhar Alanson'un albümüydü. Hatta Cem Yılmaz'la söyledikleri Psi psi kopatım şarkısı falan vardı bilirsiniz. Hah o albüm. Bu şarkıyı ve özellikle bu kısmını çok severim, niyeyse.
------------------------------------------------------------------------------
Böyle buyurdu Kargı
Thus spake King Solomon
Yerindeydi bu yargı
Evet haklı Platon
Felsefeyi seviniz, fakat koparmayınız
Demekle özetliyor, bu dünyada yalnızız

-Bu da Tutunamayanlar'dan aklıma çakılmış asla unutamayacağım bir şiir.
--------------------------------------------------------------------------------
Çiçeklerden papatyayı, İnsanlardan Selim'i severim.

-Buysa Tehlikeli Oyunlar'dan. İleride Selim adlı birini tanırsam ona söylerim. Ama papatyayı da sevmediğim göz önünde bulundurulursa, şimdiden sana sesleniyorum Selimcim, pek umursama bu cümleyi.
---------------------------------------------------------------------------------

İyi nişan alırdı kendini asan zenci
Bira içmez ağlardı, babası değirmenci
Sizden iyi olmasın boşanmada birinci
-Çook canım sıkılıyor , kuş vuralım istersen

Ülkü Tamer'in bombastik bir şiiri.
-----------------------------------------------------------------------------------

I can't get any younger
Time has brutal hunger

Ah, hatırlayanınız var mı bilmem bu iki cümle blog sayfamın tepesinde yazardı eskiden Jim Morrison'un göğsüne doğru biyerlerde. Megadeth adlı güzide grubumuzun Time:The Beginning şarkısındandır kendisi. Pek severim.
------------------------------------------------------------------------------------

my ding a ling, my ding a ling
i want to play with my ding a ling

Tüm cinsdaşlarıma gelsin bu. Ne yazık ki mümkün değil. But this is a free country, live like you wanna live baby. diyorum. Chuck Berry'ye de selamlar.

Not: Buraya kadar okuduğunuz için teşekkürler. Fotoğrafı da, jim bile öldü bak,fazla kasma, yaşa demek için koydum. Bi de çok kurcalama. Herşeyden mana çıkarma. Ama görünen bi şeye de gözünü kapama. Basit yaşayacaksın basit.

Belki de artık emeklisin

2011-01-23T15:29:00.000-08:00

Bir şeyi inanarak söyleyeceğim günü heyecanla bekliyorum,
He ya! Can'la bekliyorum

3x=12 => x=4

2011-01-16T13:04:00.000-08:00

İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi
Madde 1- Bütün insanlar özgür, onur ve haklar bakımından eşit doğarlar. Akıl ve vicdana sahiptirler, birbirlerine karşı kardeşlik anlayışıyla davranmalıdırlar.

Naah!. Neymiş eşit doğarlarmış. Nereye eşit doğuyoruz ya, aklınız alıyor mu sizin? Bir de vicdana sahipmişiz, kardeşlik falan neyse bunları geçtim ben... Eşitlik kısmına takıldım.
Kafanızı kumdan çıkarın da bi bakın! Örnek bile vermek istemiyorum. (Afrika'daki aç çocuklara, Filistin'de bomba altında doğan çocuklara falan hiç giresim yok)
Bana cevap olarak, ordaki eşitlik haklar bakımından eşitlik anlamına geliyor, diyeceksiniz. Biliyorum... Yani eşitlik var.. Öylesine bi eşitlik.
"Yaa bırak bırak hakları eşit olsa nolur ya, kullanamadıktan sonra. İstediği kadar debelensin"
Bana kimse eşitliği yüceltmesin. Eşit şartlarla doğulmayan dünyada haklarca da eşitlik olmaz.. Olsa da iki yüzlülükten başka bir şey değildir, hele hele abartıldığı kadar kutsal bir şey hiç değildir.
E peki napıcaz?
Şart bakımından kötü durumda olana daha fazla haklar verebiliriz. E , bu da pozitif ayrımcılık. Yani kılıfından çıkarırsan tamamiyle ayrımcılıktır. İyi şartlarda doğana, o durumda olduğu için "tuzukuru" damgası vurup, haksızlık yapmış oluruz.

Ee, so what?
Kısa kesiyorum.. Eşitlik diye bir şey yalan. Külliyen yalan.
Tartışmak isteyen varsa bu konuyu benle, yemin ediyorum saatlerce konuşabilirim.

uçak

2011-01-13T12:23:00.000-08:00

Ben, dünyanın "ilk" insansız uçağıyım
Marifetim çoktur
Kendim iner, kendim uçarım
Arada canım sıkılır!
yolcu uçaklarını seyre dalarım
Heer camda bir kafa,
İnanasım gelmiyor hepsinin canlı olduğuna
Dedim ya,
dünyanın ilk insansız uçağıyım,
İlk insandan bile daha yalnızım.

heaven is a place on earth

2011-01-13T06:11:00.000-08:00

Ben kimseye bir vaatte bulunmadım
Çok eğlenceliyim, bombayım diye
Ya da dürüstüm, melek gibiyimdir falan.
o yüzden beni fazla büyütmeyin gözünüzde
Kırılmayın , kırmayın
Pasoya, kimliğe kırılmaz kaplar.

Üşenmezseniz dinlersiniz, paylaşmak istedim.
Belinda Carlisle- Heaven is a place on Earth
www.youtube.com/watch?v=vFPajU-d-Ek

R ü y a

2011-01-12T06:54:00.000-08:00

Bir kadın var soruyo bana ,ne yaptın, ne yazdın? diye
Anlatmaya başlıyorum ama elim ayağıma dolaşıyor bir türlü istediğim şekilde anlatamıyorum. Kem küm etmekten can alıcı noktalarını veya anlatmak istediklerimi anlatamıyorum...
Sonra kadın , aniden susturuyor beni

-Önce öğren, önce konuşmayı ve anlatmayı öğren. Konuşamayan insan yazmamalı. Hem çok kötü bir hikaye. Ben ölüm istiyorum. Hikayende ölüm yok, ben ölüm istiyorum

bu ,ölüm istiyorum, cümlesini defalarca tekrar ediyor..
Bağırıyorum, ölüm var bekle gitme, anlatıcam... Ölüm var, beni dinlemedin.. Devamında ölüm var..
diyorum.

Dinlemiyor, gidiyor.

Black Swan

2011-01-08T12:15:00.000-08:00

Aranofsky'nin artık yönetmenden daha da fazlasının olduğunun kanıtı. Sadece Aranofsky'ye de bağlamamak lazım filmin başarısını.Senaryo, oyunculuk, makyaj, kostüm... bir çok şey yerli yerinde. Şimdi mantıklı mantıklı yorum yapmaya kasmadan sadece filmden etkilendiğim noktalardan bahsedeceğim;

-Nina'nın hayatındaki en önemli eksiklik, içindeki kara kuğu'nun farkında olmamasıdır, bir nevi kendi bir yarısından habersiz olmasıdır. Zaten Nina steril bir hayat yaşayan birisidir, hayatı bale ve annesiyle olan ilişkisinden ibarettir. Dansına da yansıyan bu durum, onu içindeki siyah kuğuyu keşfetmeye zorlar. Keşfetme sürecinde bir şeyler yanlış gider, kendi içinde keşfetmesi gereken bir şeyi, kendine dışarıdan bakarak keşfeder. Keşfetmiştir kara kuğuyu ama artık kendine yabancılaşmıştır.

-Filmdeki her şeyi çoğunlukla Nina'ymışçasına izleriz. Birinci gözden bahsetmiyorum, hatta hiç kullanılmadı diye hatırlıyorum, Nina kendisini nasıl görüyorsa öyle izleriz yani. Pek anlamasam da bu hissi oluşturan yegane şeyin de kamera kullanımı olduğunu düşünüyorum.

-Aslında Nina'nın içindeki Black Swan'le kastedilen şey, kötülük, kıskançlık ve şehvettir. Hatta Thomas (hocası mı neyse artık) ilk olarak cinsel anlamda kendini farketmesini ister Nina'nın. Çünkü Nina sanki üstüne ölü toprağı serpilmişçesine donuk ve ihtirassız görünmektedir. Black Swan olmaya da böyle başlar zaten Nina, kendini farkederken kendine yabancılaşmaya yani. Önce şehveti keşfeder, sonra kıskançlık ve en sonunda da kötülük. Hepsini de kendi kendine keşfeder, aslında kıskandığı da, kötülük yaptığı da ,şehvet duyduğu da kendisidir. Bu bağlamda filmdeki erotik sahnelerin yerli yerinde olduğunu düşünüyorum, umarım kesintiye uğramadan yayınlanır.

-Filmin fragmanında da gördüğümüz Black Swan metomorfozu filmin görsel anlamda şaha kalktığı nokta. Anlatıp büyüsünü bozmak istemiyorum, çok büyüleyici. Ve çoğu ana akım filmde olduğu gibi filme sadece pragmatik olarak eklenmiş ve yapay duran bir kısım değil. Napmışın be Darren abi. Ciddiyetimi koruyamıycam kusura bakmayın.

-Ve ve ve ve oyunculuk, Natalie Portman ablamızı Leon'da sevdik ve açıkçası güzelliği dışında pek de hayran olduğum birisi değildi... Ama bu filmde kah masum kız olsun, kah nefret dolu kara kuğu olsun.. hakkını vererek oynamış. Filmin tümünde ve bale kısımlarında vücudunu çok iyi kullanmasının yanı sıra bakışlarıyla yakıp yıkmıştır adeta.

-Natalie'yi övüp Mila Kunis (lily)den bahsetmemek olmaz. Yardımcı kadın oyuncu Oscar'ı bekliyoruz kendisine. Oscar demişken, bu film Oscar'da Inception'u tokatlamazsa eğer jüri üyelerinin evlerini basıp hayatı onlara zindan etmeyi düşünüyorum. Tamam Inception seyirciye aksiyon da sunuyor ve belirli bir felsefeden bir parmak ağzınıza çalıyor olabilir ama bu filmdeki size ne olduğunu hissettirmeden her şeyi anlatma başarısı ve düşündükçe farkedilen ince ince örülmüş senaryo ve görsel şölen evet evet bu uzun cümle bitmeyecek gibi duruyor. Kısacası bence Black Swan diyorum ve filmle ilgili aklıma başka bir şey gelene kadar susuyorum...

As you know

2011-01-06T12:09:00.000-08:00

Birine iyilik yapmışsam, bil ki; asla karşılık beklemiyorumdur.

Ben peşin alırım çünkü
.

quest.net

2011-01-06T10:40:00.000-08:00

Böyle bir olay var. Gidiyorsun, 1500lira civarı bir paraya neüdüğü belirsiz- ama koleksiyonerlerce değerli kabul edildiği iddia edilen- bir eşya alıyorsun ya da tatil ve olaya giriş yapmış oluyorsun. Buradan sonra da, quest.net e sokabildiğin kadar insanı sokup onların da 1500er lira verip sisteme giriş yapmalarını sağlayarak para kazanıyorsun.(ya da verdiğin parayı çıkarmaya çalışıyorsun) Onlar da aynı şekilde insan getiriyorlar...
İşte düdüklemeye dayanan bi sistem yani.

Benim bildiğim kadarıyla İstanbul'da Mecidiyeköy'de ofisi var bunların. Böyle merdivenaltı, abi evi tarzı bir sürü amaçsızın toplandığı bir yer. Seni buraya götürüyorlar beynini yıkayıp, sisteme girmen için. Bir tane "üst düzey" eleman geliyor. Mahmutpaşa'dan alınma pantolonuyla, çakma Ray-ban'ıyla sana haftada 10 milyar kazandığını söylüyor... Sonra sistemi anlatmaya başlıyor. Bir dosya çıkarıyor, bildiğin kırtasiyeden alınma sayfalı dosyalardan, içinde saçma sapan şemalar, fotoğraflar falan var. Şirketin asla reklam yapmadığını, bunun yerine insanların zincir halinde haberdar olmasını sağlayan bir sistemle çalıştıklarını söylüyorlar. Ama beş dakika geçmeden Formula 1'in sponsorluğunu yaptıklarını gösteren photoshop'lanmış bi fotoğraf çıkarıyorlar önüne.

Çok sıkıldım yazmaktan. Bildiğin enayi avlama işi yani. Buna giren insanlar kendi paçalarını kurtarmak için çevrelerindeki tüm salakları işe davet ediyor. Çünkü bu işi kabul etmek için salak olmak lazım. Neyse ki henüz o seviyede değilmişim.

Ama zaten bana çok ısrar etmediler. O pabucumun zengini bana en büyük hayalimi sordu, mutlu oliyim yeter, deyince hevesini kaybetti.

Not: bu olayı hatırladım çünkü bu dolandırıcıların sitesi resmileşmiş. Adamlara bir kaç ay önce polis baskını yapılıyor, dünyadaki üst düzey yöneticileri aranıyor... ama resmi siteleri var. Ne güzel.

.

2011-01-05T10:53:00.000-08:00

Depresyon hırkası gördüm düşümde
Yıkanmaya ihtiyacı var belli, hatta belki de inzivaya çekilmeye
Sordum; nasıl bir giysi olmak isterdin diye..
Ah, dedi. Milli görüş gömleği olabilseydim.

Biri bana bitki çayı yapsın

2011-01-02T01:30:00.001-08:00

Konuşmak isteyip konuşamamak çok kötü. Geçenlerde tercih olarak konuşmamaktan bahsetmiştim ama bu durum farklı. Sesim kısıldı, hem de hiç bir ses çıkmıyor. Birileri bir şeyler söylüyo, tutamıyorum kendimi konuşmak istiyorum ama sesim çıkmıyo, duymuyorlar. Tam rüyalardaki gibi.
Yarın da sesimin çıkması gereken bir gündü. Umalım ki yarına sesim çıkar.

haya tokulu

2011-01-01T09:38:00.000-08:00

2 Ocak 2010

seneye yılbaşı evde tombala oynuyorum...
belki kola cips falan
1 de de yatıcam.
sabahta gazete alır piyangoya bakarım..
bi gün mis gibi tatilden sonra
hayatıma devam ederim.

Gönderen duyguözbağcı zaman: 01:52
-----------------------------------------

1 Ocak 2011

seneye de evdeyim ama hangi evde?
;)

pislik ve google görseller'de "disgusting" araması üzerine

2010-12-31T05:47:00.000-08:00

İnsandan önce pislik vardı
Sonra insan,
evinden attı pisliği
pislik tekrar geldi
tekrar attı.
tekrar, tekrar
çöp arabaları, konteynrlar, tozbezleri, süpürgeler...
hepsi yardım etti, pislikleri atmamıza
biz kapıdan atar atmaz, yenileri geldi.
Gelicek.
bizden önce pislik vardı.

Kusura bakma, seni günlük gibi kullanıyorum. Ama okuyunca biraz hak vericeksin.

2010-12-30T11:56:00.000-08:00

Evet, günlerdir bugünü bekliyordum.
On gün kadar önce Facebook hesabımı kapattım. Bugün ise twitter hesabımı… Nedenine gelince, dürtüklenmekten sıkıldım. Evet evet, ha bire bir arkadaşlık teklifi, yok eventler, yok profil resmi yüklemeler, eğlendiğini ispatlamalı albümler, kültürlüyüm ben’li okuduğun kitap/sevdiğin müzik tarzı bölümler ve bir curcuna… Sana zaman ayıramayan insanların kendilerini tatmin edişleri falan, hiç çekilir gibi değil. (özel gün kutlamaları falan)

Bir de özel hayat diye bir şey bırakmayan bir yer. Bir salaklık yapıp paylaşıyoruz şimdi ama bence ileride pişman olucaz yani. Tamam privacy settings diye bişey var ama ben babamdan böyle gördüm, evde bile hep dinliyolar bizi…:)

Size hesaplarınızı kapatın demiyorum. Siz takılın ama arada güzel videolar falan görürseniz linkini falan paylaşın benimle olur mu?

Twitter’a gelince. Twitter benim için Cüneyt Özdemir’le kavga etmek ve birkaç arkadaşımla muhabbet dışında pek bir şey ifade etmiyordu he tabi bir de allahcc, dbdevletbahceli falan. Facebook’u kapadıktan sonra içimdeki social network kırıntılarını da buraya döktüm. Şunu söyleyebilirim ki; twitter daha da saçma bir yer.

Tüm bunların üstüne, bugün deneysel bir çalışma yapıp tüm günümü yalnız geçirdim. Kendimi bu kadar sevdiğimi hatırlamıyorum. Çok eğleniyoruz he.

İşte böyle be blog, kaldık başbaşa. Birden bire inzivaya çekildim ya şimdi… Hep kumanda panelini açıp yorum var mı diye bakıyorum. Eskiden günde bir kere yaptığım şeyken… İşte alışçaz zamanla. Dürtükleyin ama arada siz de.

Not: Bir daha günlük kıvamında yazı girmemek için yılbaşınızı da şimdiden kutluyorum. Sayın pagandan dönme, hristiyandan görme yılbaşı kutlayıcıları. Ben de kutluycam tabi, ehehe.

is this just fantasy?

2010-12-30T09:53:00.000-08:00

Dünya yıkılsa umrumda olmayacak gibi
Yeni aldığım bir şeyim çalınsa, gülüp geçerim gibi
Yazdıktan sonra, kaydete basmamışken bilgisayarım kapansa, tınmam gibi
Kurt gibi açken tabağıma koyduğum yemeği yere düşürsem, böyle işte yanı kısacası bohemian rhapsody

"open your eyes, look up to the skies and see,
i'm just a poor girl, i need no sympathy,
because i'm easy come, easy go, little high, little low,
any way the wind blows doesn't really matter to me, to me "

Bana bir adet eski tahta masa lazımmış

2010-12-30T08:04:00.000-08:00

Sıra sana mı geliyor blog? Kork bundan.
Sana olan aşkımı tekrar alevlendirmek için arkaplanını değiştiriyorum.
Sevgi neydi, sevgi emekti.
Elimden gelen budur canım blog'um.

Sansüre karşıyız di mi!

2010-12-28T12:34:00.001-08:00

Şimdi de fizy'yi kapatmışlar. Gerçi ben Dns ayarı ustası olduğumdan girebiliyorum ama ortada bir özgürlük ihlali var.
Yine gerildim

Erkekleri neden seviyorum?

2010-12-28T09:49:00.000-08:00

Çünkü sesleri güzel.

eşeğin halinden eşekten düşen anlamaz.

2010-12-27T12:50:00.000-08:00

sağ elimde bir telefon
sol elimde bir telefon, kendi kendimi aramaya karar verdim
garip bir sessizlik.
nefes alıp veriyorum, biri de benimle birlikte nefes alıp veriyor.

Bazıları da insan bağımlısı, he

2010-12-23T11:02:00.000-08:00

Yalnız olmakla , yalnız görünmek arasında ince bir çizgi var. Ben mesela asla yalnız değilim. Hadi deseniz ki; geçen şurdaydın, yalnız başına. Boşuna yorulmayın kimse yoksa, Ruhi var Ruhsar var... İşte bunun gibi elle görülüp , gözle tutulmayan şeyler.

Başlık aslında burada olmalıydı.

---
Ve son olarak yüzeyselliğimi dışavurabilecek bir şeyler söyliycem. Bergman varya , şu dahi İsveç yönetmen... Persona'sında bir hanımabla var işte aktris falan, her neyse nolduysa konuşmayı bırakıyo. Ben de lisede yapmıştım bunu, bir gün boyunca kimseyle konuşmamıştım, öğretmenler falan da dahil. Hiç de karizmatik falan olmamıştım. O yüzden, bu filmi herkes izlemeli. Nerede konuşabilen ama konuşmayan bir insan görülürse, ona biraz ilgi göstermeli.

Bugün öğrendim ki

2010-12-21T10:30:00.000-08:00

Fizy var ya , orda sağda cocacola müzik listesi var falan. Ben onu coca-cola bizim için seçmiş falan sabit bişey diye hiç dokunmuyodum, tek tek dinliyodum ne dinliyceksem.
Çok acı verici, hiç şarkıların sağındaki artılardan da şüphelenmemişim.

Konuk Sanatçı

2010-12-19T06:17:00.000-08:00

Ben eleştirinin; zeki, çevik ve ahlaklısını severim

2010-12-18T12:39:00.000-08:00

Biri benim 20 yaşına gelmiş çocuğuma gelip şımarık, salak falan derse,
Onca yılımı bi insana harcamışlığın verdiği hınçla, hayatı ona zindan ederim.

Bu mantıktan yola çıkarsak,
10 yılımı harcadığım bi şeye sallarsanız bu nefretin yarısını.
1 yılımı harcadığım bi şeye sallarsanız, bunun 20de birini,
3 ayımı harcadığım bi şeye sallarsanız, bunun 80de birini,
1 günümü harcadığım bi şeye sallarsanız, bunun 7200de birini
görürsünüz.

O yüzden, akıllı olun.

Tamam, sadece alkol hepsi bu.

2010-12-16T14:26:00.000-08:00

Ben sanırım mutlu olamıycam. Cok abes bi sebebi yok, öyle hissediyorum sadece. Ya geç kalıcam, ya da erken gidicem bazı şeylere

ben olsaydım

2010-12-14T11:42:00.001-08:00

-En büyük isteğiniz nedir?
+Ölümsüz olmak ve sonra ölmek.

A bout de souffle filminde Patricia ablamızın , bir yazarla olan röportajından bir kesit bu . (uğurlu sayım da yedi bu arada)

Şimdiyse bi şey anlatıcam aradaki farkı görün diye;
Geçen gün bir arkadaşımın yanına gittim, yanında benim tanımadığım arkadaşları vardı falan, tanıştık vs. Bir tanesi, daha tanışalı 5 dakka olmuşken, "hayattaki en büyük isteğin ne?" diye sordu bana. O an mal gibi kaldım hiç bir şey bulamadım, aslında aklıma bir çok şey geldi ama hiç birini söylemeye değer bulmadım. Ağzımda geveledim, ben böyle iyiyim eheh falan diye. Zaten benim cevabımı beklemeden herkes kendi cevabını söylemeye başladı, herkeste ne hayaller varmış ya... Bi tanesi kokpitte sevişmek demişti mesela. Tebrik ediyorum onu.

Ben ne istiyorum, gerçekten çok salakça şeyler... bugün bi şey isterim yarın başka bi şey, bana güven olmaz.

dont you need sb to love?

2010-12-12T05:19:00.000-08:00

Bir çok insan bulunduğu ortamlarda kafa dengi insan bulamamaktan, çok az arkadaşı olmasından yakınıyomuş, bunu gördüm. Halbu ki kafa dengin insan bulamazsın zaten, sen onun dengi olmaya çalışırsın , o senin... Böyle buluşursunuz bi yerde. Bazen mesafe çok olunca kapanmaz tabi, o zaman da eyvallah demenin vakti geldi demektir dostlar.

Hayat çok ciddi bir şey değil, eğlenin diycem... Küfretcek bazıları. İyi si mi ben önce eğlendiriyim sizi birazdan üzük bi ruhhaliyle birşeyler paylaşırım sizinle. Ya da sadece seninle paylaşırım, sayın sanal alanım. Farkettiniz diy mi, mutluyum.

O zaman jim carrey'den gelsin,

when the truth is found to be lies
and all the joy within you dies

http://fizy.com/#s/1lsa6e

büyük laf ama sakın çalmayın

2010-12-08T13:28:00.000-08:00

"Yalan zevk vermiyo artık, çünkü herkes atıyo."

bunu söyleyen babamsa, bırakın da hayatın bir alanında şanslı hissedeyim kendimi.

2010-12-07T07:46:00.000-08:00

buraları böyle şenlikliydi böyle yanarlı dönerli bir zamanlar.
hiç motive etmiyosunuz beni sayın izleyiciler.

morpheus sensin kolay gelsin

2010-12-06T01:12:00.000-08:00

çok sıkıldım ben ,
matrixde yaşamak istiyorum. Böyle ensemden prize bağlayıp sisteme soksunlar beni. Derileri çekiyim böyle üstüme. Gez toz yapıyım orda burda. Ajan Smith gelsin elini soksun karnıma, Smith oliyim ben de. Neonun arkasından usulca yaklaşıp elimi soktum mu, gerisi yalan arkadaş. Smiiiiith oynarız tüm matrixçek

doldum ve sana sardım blog

2010-12-05T10:56:00.000-08:00

Uzun zamandır blogu savsakladığımı biliyorum. bugün yazmak için sebeplerim var, artık insanların iğrenç taraflarından bahsedicem. Bunlardan biri de şu, özellikle ülkemizde eşcinselliğe ve eşcinsel insanlara karşı anlayış kıtlığının olması. Onları anlamak gerçekten zor olabilir (bak işte ben de piç gibi onlar-bizler kıvamına getirdim yazıyı , sikiyim) ama kimse kimseye bok muamelesi yapamaz arkadaşım.

Lafta en kıçıkırık insan bile özgürlükçü oluyor ama konu eşcinselliğe geldiğinde herkes kabuğuna çekiliyor, dışından hakaret etmeyen bile içinden saydırıyor. Futbol gündemiyle pek bi aram yoktur, ama geçen aylarda eşcinsel olduğu için görevini yapamayan bir hakemin haberi konuşuluyordu heryerde. Şimdi de eşcinsel olduğu için görevinden ihraç edilen bir din kültürü öğretmeni haberini gördüm Radikal'de.

İnsanların özel hayatlarını didiklemeye, onları yaftalamaya o kadar meraklıyız ki!
Yetişkin her insan kimle ilişkiye girip girmeyeceğine kendi karar verir. (tabi bu bir çocuk veya hayvan değilse veya zorlama durumu yoksa) Ama nedense devlet eliyle bu insanlar toplumdan itiliyor. Ve bazı mallar da geçip konuşuyor; "Bunlar kötü örnek oluyorlar, emsal teşkil ediyorlar."

Kim ne derse desin, şöyle bir gerçek var;
Bu ülkede hala özgürlük denen bir şey yok.
Protesto hakkı yok.
Cinsel kimliğini özgürce yaşama hakkın yok.

Ama neler var;

İşlerinden cinsel seçimleri nedeniyle kovulan insanlar var.
Eşcinsellere eksik insan muamelesi yapanlar var.
Bir genç kızın saat 9da dışarıda olmaması gerektiğini düşünen insanlar var.

Hiiiiç boşa çenenizi yormayın, hiç de mutlu mesut bir yer değil burası. Hatta çirkin hrkesin herşeye burnunu soktuğu bir yer. Türkiyeyi seviyorum. Türkiye iyi ama çevresi kötü

2010-11-30T09:08:00.000-08:00

Ne kadar bilsek de farklı hayatların olduğunu, "hayat" sadece kendi hayatımızı ifade eder bizim için.

John Lennon, Ay'a gitti ve eve dönerken takside para buldu.

2010-11-27T02:23:00.000-08:00

Yukarda gördüğünüz bu arkadaşlar, Mithat Alam Film Merkezi - Kısafilm ve belgesel grubunca yapılan "İlk Hikayem, İlk Filmim" başlıklı çalışmada çektiğim filmle aldığım ayıcıklar.
Dünya için küçük ama benim için büyük bi adımdı. Herkeslere kucak dolusu sevgiler.

Tek bu da değil, meğersem Uykusuz Geceler ne güzel şeymiş de haberim yokmuş. Bidahakine uykumu alıp gidicem ama...(bkz: başlıkdaki cümle, izlediğim üç filmden hatırladıklarım)Kısacası benim için Uykulu Geceler oldu dün. Ya bi de , tüm pizzalar soğanlı olmayaydı iyiydi. Ama o saatte, o ortamda her türlü gideri var diyorum ve susuyorum.

sonsuzluk ve birgün

2010-11-23T12:45:00.000-08:00

Sen hiç sokaktan geçerken kafana pandoranın kutusunun düşme olasılığını düşündün mü?
Peki parabol onlarda dediğin olmadı mı hiç?
Uyuşturucu ve türevleri çok zararlı diy mi?
Pi adlı filmi izledn mı yada pi kafeye gitmedin mi?
hahah sen dikey limiti de limitlerin dahilinde duymuş olmalısın..
televizyonda bir çok diziler de izliyosunduuur
a-a son aldığın buzdolabı 3 bölmeli mi?
bu kıyafet olmamış ama farklı kombinasyonlar denemelisin.

anlat onlara matematik , ben her yerdeyim de, bakkaldan alışveriş yaparken ensendeyim de..

"ilim ilim bilmektir, ilim kendin bilmektir, sen kendin bilmezsin , ya nice okumaktır" diyor ve susuyordu

2010-11-12T07:53:00.000-08:00

Şu ana kadar blogda yazılmış en uzun yazıyı yazıcam. Ben derim ki hiç başlama. yarıda bırakcağına şimdi bırak kurtul.
-Bir şeyler öğrenmek zorunda falanız ya biz şimdi. tamam öğrenmek, bilinç falan önemli şeyler ama nereye kadar. bir arkadaşım söylediğinde garipsemiştim, ondan aynen aktarıyorum;" ya oku oku nereye kadar eskiden lise okuyunca ayrıcalıklı oluyomuşsun, sonra üniversite, şimdiyse herkes üni. okuyo yüksek lisans yapman lazım ki kalifiye olasın."

söyleyen kişinin eğitime bakış açısı farkettiyseniz sadece iş bulma ve hayatını bir nebze de olsa daha iyi geçirmeye yönelik bi manada.
bu lafa içten içe çok tepki vermiştim o zaman.eğitim sonuçta kendini geliştirmek falan bunun basmakalıp teorileri olamaz ya demiştim. ama sonradan düşündükçe ve gözlemledikçe şunu farkettim; çoğu insan istediği için veya kendine bir şeyler katmak istediği için, dünyaya veya insanlara dair bir şeylere olan meraklarından dolayı değil mecburiyet noktasına varmış bir koşullanmayla okuyorlar. Varıp sorsan, neden okuyosun direk iş hayatına girsene belki sana daha uygundur desen, gözlerini devirip " üniverste mezunu olucam, şöyle bi kariyer planlıyorum bıdık bıdık" gibi şeyler söyleyeceklerdir. e bu mantıkla düşününce de gerçekten işler çok zorlaştı, üniversite mezunu olmak pek bir şey ifade etmeyebiliyor.

Belki kendine uyumlu bir iş alanına genç yaşta girse çok şey yapabilecek, belki eğitimle (!) başaramadığı kariyere ve paraya ulaşacak. Ama eğitimi ne kadar yanlış anlıyorsak, yeteneklere göre hayat planlamayı da bu derece umursamıyoruz. Bir klişedir ya " istediğin işi yapmağk çokk önemlii!" . istediğin işten ziyade sana uygun olan işi yapmak önemli.

Haklı olarak sorucaksınız bana; "e peki duygu sen niçin okuyosun, millete o kadar laf etmişsin!" cevabım şudur, tabi ki iyi bi işim olsun veya kendime yetecek kadar param olsun istiyorum. Ama para için veya iş için okumuyorum, öğrenmek istediğim şeyler için okuyorum. bunu anlamak bazılarınıza çok zor gelebilir, aslında o kadar basit ki... şu an dünyada olan biten birşeye, sokaktaki bir hayvana, gökteki bi yıldıza ya da ne biliyim bi matematik problemine karşı bir merak duygunuz hiç olmadı mı? olmuştur elbet, benim de şu sınırlı hayatımda öğrenmek istediğim ve öğrenmekten mutlu olacağım şeyler var ve onun için okuyorum.

okul bitince de, çoğu insan gibi sistemin beni kabul edebileceği bir kısmında çalışıp ama şu anki öngörüme göre yapmaktan mutlu olacağım eylemler karşılığında para alacağım. hepsi bu.

eğer aynı merakı şarkı söylemeye karşı duysaydım onu yapardım, halı dokumaya karşı duysaydım onu yapardım. yani demem odur ki,kendinizi analiz edin herkes pantolon giyiyo diye pantolon giymeyin, etek belki sana daha çok yakışıyodur.

ufak bir tezle kapatıcam, şimdi giyimi ele alalım; giyinmenin bir işlevsel boyutu bir de estetik boyutu vardır. eğitimi de giyime benzetelim; işlevsel tarafı sizin kariyeriniz, estetik boyutuysa sizin ondan aldığınız haz olsun.

giyim konusunda kimse ben sadece işlevine bakarım arkadaş demez di mi, en umursamaz insanın bile giyim zevki vardır. yani işlev artı estetik ikisini bir arada önemseriz.

eğitimde de durum böyle olmalıdır; işlevini unutun ne bu pragmatik tavırlar demiyorum size. diyorum ki şu olayın haz kısmını unutmayın. aslında öğrenmek, insanı mental olarak doyurabilecek az şeyden biri..

bu da tefikfikret... aşiyana rte geldi, seslensek duyar mısın?

2010-11-05T09:22:00.000-07:00

Okuluma rte geldi.
kimlik gösterilerek okula girildi
öğlene doğru heryer camları filmli arabalarla doldu
sonra da kocaman silahlı polisler
polis arabaları
..
güney meydandan kapıya kadar uzanan yokuşta 5 metrede bir koruma vardı
öğrenciler azınlıktı
godamanlar çoğunluktaydı
lanet olsun teknoparka
neden geldin okuluma
rte seni sevemiyorum
ah senden bir türlü kaçamıyorum
..
saçların da çok itici
bir de hiç özgürlükçü değilsin
nerenden tutsak elimizde kalırsın
uzaktan bir derece çekilirsin
neden geldin okuluma
..
bakan olan sensin hemde hepsinin başı
ben bakmak istemiyorum sana
ama her yerde sen
artık her yüzde seni görüyorum
lütfen ilişkimize ara verelim.
..
bir de söyle polislerine
öğrencileri dövmeyin
israile demedin mi "öldürmeyeceksiiiiin!!!!" diye
duygu da der ki naçizane
dövmeyeceksin!
..
bi daha da okullara girmeyeceksin
özellikle benimkine
çünkü orda ben varım
..
seni uzaktan sevmemek
sevmemelerin en güzeli
söyleyecek çok sözüm var
ama seni tutmayayım
..
sen de bizi tutma
tuttuğunu bırakmıyorsun zira
ne tuttuğun mühim değil
oruç ise, benden hurma.

Gören de gönlüme ateş düşmüş sanıcak. bilmiyolar ki ben "umar ha umar" kısmındayım

2010-10-30T14:14:00.000-07:00

Kendimde çok önemli bi eksiklik keşfettim; ben çok az aşk hikayesi biliyorum, çok az aşk filmi izlemişimdir, romantizm konusunda da tam bir cahilim. Kur yapma konusunda doğal ortamındaki bir maymundan farkım da olmayabilir. Araştırıp görmek lazım. Ama bunların hiç biri bi adam için saçma şeyler yapmıycağım anlamına gelmez.

Öğrenilmiş romantizm veya aşk konusunda çok zayıf olduğum için tamamen kendi içgüdülerim ve zihinsel süreçlerimle tepkiler verebilitem var bu tip şeylere. Savunun Battal Gazi.

cenap şahabettin bugün yaşasaydı böyle bir sembolist mi olurdu?

2010-10-28T13:50:00.000-07:00

Islak insan kokuları doldurmuş otobüsleri.
Kırık şemsiyeler durağında inecek celal birsen'ler var çevrede.
Yağmurun sesine bakıp aşka attend yapanlar,
Nazgulleri gibiler hiç bahar yaşamamış.
Isınan hava genleşir, soğuyan hava büzültür bünyeyi
herkes winrar dosyası gibidir
buraya çıkart.

2010-10-26T11:49:00.001-07:00

Evet kronik can sıkıntısı hastalığım tekrar nüksetti.
Neyse ki yarın çarşamba!
O kadar çaresizim ki, zaman öldürüyorum sadece.

hadi tatsızlaşalım

2010-10-19T13:33:00.000-07:00

Eskiden son sözü söylemenin bir değeri vardı. " Burda son sözü ben söylerim..." diye gerinirdi herkes. Ama artık öyle bi hale geldi ki, hani şahane pazarda balon yarışı vardı kimde patlarsa kaybediyodu falan. O hesap, muhabbette son sözü kim söylerse o duruma düşüyo artık. Karşı taraf cevap vermeyerek ne kadar "cool" olduğunu ispatlıyor adeta.

özlerinde iyi insanlar.

Back in Black

2010-10-18T12:52:00.000-07:00

Mental bi doygunluğa ulaştım hayatta, gerçekten her şey yolunda gibi geliyor. Sızlanmıyorum çünkü biliyorum "yaa amann bu insanlar da ne kadar mızmız.." diye söylenebilirsiniz.

Ama gerçekten de şu an düşündüm de, okuldan gelirken çektiğim yol dışında pek bir derdim yok. Pazar günü ilk kısa filmimi de çektim. Ama benim buna film diyesim yok, deneme çekimi diyelim sinema tarihinde çekilmiş bissürü filme ayıp etmeyelim.

Tiyatro kulübüne katılmaya karar vermiştim ama haftada 12 saat çalışması olunca ve o çalışmanın 4 saati cumartesi gününde olunca tiyatro sevdamı ertelemek zorunda kaldım. Şu okula iç dünyam bağlamında uyum sürecimi tamamlarsam, hikayeler yazmaya da başlıycam.

Artık daha olumlu yaklaşıyorum, acaba bıkarsam korkusu yüzünden hiç bir işe kalkışamaz olmuştum. Ama zamanın beni beklemediğini farkettim ve harekete geçmeye çalışıyorum.

ayrıca o kadar çok özlediğim insan var ki... mesela yarın bi işim yok ama hangi birini görsem diye karar veremeyip hiçbirini göremezsem çok üzülücem.

çok ciddi bi yazı olmuş, let's put a smile on that face. =)

Artık buraları daha farklı

2010-10-16T14:05:00.000-07:00

Sanırım yarın film çekicem. Aynı zaman da bir burs için yazılı mülakata da katılıcam. İki tane heyecanlandırıcı başlık ama nedense bir soğuk kanlılık çöktü üzerime.

beyin

2010-10-11T03:35:00.000-07:00

Beyin fırtınası yapmaktan uyuyamayan biri oldum. Düşünme düşünmee diye uyumaya çalışıyorum ama o kadar garip ki beynine söz geçmemesi. Hele ki spesifik birşeyi düşünmemeye çalışıyorsan, o düşünceden uzak durmana imkan yok...
Birisi bana yeni birşey söylesin düşünmemem için bari onu düşüneyim.